En toen werd het stil in de raadszaal

Gehuld in dikke jas en sjaal loop ik over de Geenhovensedreef. De lucht is koel en laag over het Groote Meer hangen witte sluiers. De herfst is definitief gekomen. Maar is het ook in Valkenswaard herfst geworden. In de krant staat een verontrustend bericht. De inwoners van Valkenswaard behoren tot de laagst opgeleide mensen in Nederland. Wat raar eigenlijk. We hebben een prachtige school die meer dan uitstekende leerlingen aflevert. Leerlingen die betrokken zijn bij het wel en wee in ons dorp en ver daarbuiten. Toch zijn we de laagst opgeleiden in de slimste regio van de wereld. Hoe kan dat nou, vraag ik me af als ik vanaf het ven naar Weredi kijk. We hebben een wethouder die vanuit het onderwijs komt, dus die zal dat soort zaken toch  wel in de gaten houden, denk ik dan. Maar nee een raadslid van de PvdA krijgt tijdens de begrotingsbehandeling de raadszaal stil. In een gloedvol betoog schetste Mieke de zorglijke ontwikkelingen. Uit mijn jaszak haalde ik het infogram dat de gemeente heeft laten maken over de begroting 2017. Bijna 3 miljoen euro, 4% van de begroting,  geven we per jaar uit aan onderwijs. Is dat alleen maar aan onderhoud van scholen of wordt er met dat geld nog meer gedaan, vraag ik me af. Is dat veel of is dat weinig? We horen bij Brainport, Nederlands derde Mainport, maar we hebben geen mensen met een daarbij passende opleiding. Waarom doet het gemeentebestuur daar dan niets aan? Is er geen samenhangend beleid. Nee, er moet een onderzoek komen naar de oorzaak; de wethouder maakt zich zorgen en zegt met de schoolbesturen te moeten gaan praten. Hij zegt er keihard aan te gaan werken. Maar is de reactie van de wethouder niet vreemd? Uit cijfers die de gemeente zelf aanlevert aan verschillende instanties blijkt al sinds 2015 dat het zo is. En dan lees ik in het Valkenswaard Weekblad de zoveelste sollicitatiebrief van een wethouder. “Afrekenen op functioneren”, zegt hij. Nou dat is prima, dat zullen we dan maar doen op 21 maart 2018. Opnieuw lijkt het er op dat onze wethouders zitten te slapen. Het is nu in twee raadsvergaderingen de derde wethouder die zijn zaken niet voor elkaar blijkt te hebben. Gaan praten met schoolbesturen! Dat doe je toch meerdere keren per jaar. Dat is toch een voortdurend proces. De wethouders zijn blijkbaar erg met zichzelf bezig en hun herverkiezing. Ze zijn het contact met de wereld buiten het gemeentehuis geheel verloren. Ze manifesteren zich steeds meer als regenten die zich gesteund voelen door hun fractie. Maar aan die steun komt ooit een einde. Als je niet luistert naar je kiezers en niet tegen kritiek kunt wordt er een keer afgerekend. Na de sportraad wordt nu de wmo adviesraad naar huis gestuurd. In de krant lees ik dat men in het gemeentehuis een papegaaienpark wil gaan beginnen. Oude jongens krentenbrood. Je laten adviseren door gelijkgestemden. Het college doet wat zij goeddunkt en heeft zo na het sportbeleid ook het sociale domein naar de Filistijnen geholpen. Je kunt wel vaststellen dat we laag opgeleid zijn maar we weten als inwoners heel goed wat we willen. Jammer dat de coalitiepartijen niet te horen zijn. Niet over het falend WMO-beleid; niet over de afvalverwerking en niet over het onderwijs. Dit wil je als volksvertegenwoordigers je inwoners toch niet aandoen. Nee, gebruik die 5 miljoen voor Dong/Cure maar aan onderwijs en maakindustrie. Het college is volledig het contact met de kiezer kwijt. We zijn terug in de regententijd. Het wordt hoog tijd dat er door alle politieke partijen duidelijk stelling wordt genomen tegen dit college. Daar is het dualisme voor ingesteld. Wij, kiezers, met een lage opleiding kunnen best een vakje rood kleuren in 2018. Misschien moeten we voor de verkiezingen eens duidelijk maken wat we willen in Valkenswaard. In ieder geval moet het politiek gezien echt anders. Leerlingen van Weredi fietsen vrolijk naar huis, behangen met laptops en dikke sjaals. Ik ga koffiedrinken in het Oude Wandelpark, de kou maakt mijn botten stram.

Politiek Café Valkenswaard.

Dualisme of regeren in onmacht

Het leek een raadsvergadering te worden met veel hamerstukken. Tijdens het vragenuurtje voelde je hier en daar al enige spanning. En dan hebben we het niet over het stukje fietspad bij de Kromstraat. Dat we voor het aanleggen daarvan een mediator nodig hebben is helemaal te gek. Of gaan we eerst maar wat egaliseren. Dan kunnen we toch ons fietstochtje netjes afmaken.

Allereerst het hoofdpijn dossier WMO en aan het eind het REnescience project of moderne afvalverwerking door Cure.  Bij de ingekomen stukken aan de raad zat een brief van het college “aanpak bij de omvorming van de hulp bij de huishouding”. Ook Valkenswaard was door de Centrale Raad van Beroep op de vingers getikt. De gemeente had de huishoudelijke hulp 1 als onderdeel van de WMO 2015 afgeschaft. Alleen voor de  minima was een vergoeding mogelijk. Uit het voorstel van het college viel te lezen dat men zoveel mogelijk bij de huidige praktijk wilde aansluiten en er niet aan dacht om de behoefte aan deze zorg in kaart te brengen. Geen enkele erkenning dat ze het niet goed hadden gedaan en dat men opnieuw moest beginnen. De wethouder moest diep door het stof. Haar eigen partij ‘waste haar de oren’. Ook een andere coalitie partij deed er nog een schepje bovenop door te zeggen dat ze maar eens goed moest luisteren. Ze was voldoende gewaarschuwd. Wat is hier aan de hand? Je eigen wethouder afvallen, fors in de hoek zetten. Daar leek het op. Aan het eind waren er de geheime bijlagen van het afvalverwerkingsproject. Nu komt het voor dat bepaalde stukken niet op straat moeten komen te liggen, vertrouwelijke informatie dus! Dan lezen de raadsleden deze stukken in de raadskamer. En zo was het hier ook. Nu had een fractie voorzitter, zoals hij aangaf, de geheime stukken gelezen. “onzin, niks vertrouwelijk”, “gewoon openbaar maken”. Ook hier ging het over een project van zijn eigen wethouder, dat was nummer 2. Lastig, wanneer het gaat over een gemeenschappelijk project met twee andere gemeenten, te weten Eindhoven en Geldrop. En die hadden de stukken, inclusief geheimhoudingsstukken al goed gekeurd. Hoe vertel je dat je bondgenoten? Nu zat er toch al wat een luchtje aan het gehele proces. Was er wel of niet al een handtekening gezet? Werd de raad niet een beetje voor het blok gezet? Waren we er niet een beetje in gestonken? Werden we voor het karretje van Eindhoven gespannen? Gek eigenlijk, het leek erop dat alleen de fractievoorzitter van de grootste partij alle stukken (dus ook die van de geheimhouding) had gelezen.  Hadden de andere raadsleden dan niets gelezen? Zouden ze het niet snappen? Was het daarom zo stil? Zijn de raadsleden niet de toezichthouders van de gemeente. Maar goed, de fractie voorzitter van de grootste coalitiepartij schoffeerde opnieuw zijn wethouder. Niks geheims aan de stukken; ga ze dat in Eindhoven en Geldrop maar vertellen. Dat was toch wel heel apart. Ach, in het dualisme kun je het college terugfluiten, en zo’n daad naar de eigen wethouders is toch moedig en geeft aan waar voor je staat. Dat is moedig en dan weet men wie de baas is, toch? Of zou het zo zijn dat de fractievoorzitter van de grootste coalitiepartij al weken lang op z’n nagels heeft zitten bijten vanwege het slechte proces wat betreft enkele dossiers. En dat hij wellicht genoeg begint te krijgen van de ‘knulligheid’ van z’n eigen wethouders. Dan grijp ik in, wie niet luisteren wil moet voelen wie de baas is. Zou het zo zijn. Of zijn we al met de volgende verkiezingen bezig? Gek dat zo’n college dat niet aanvoelt en elkaar maar een beetje laat aanmodderen. Je zou toch denken dat ze de afgelopen jaren voldoende ervaring met projecten en processen moeten hebben opgedaan. Zou het gedoogbeleid van de raad (alles goedvinden van het college) nu worden gestraft. Wie het weet mag het zeggen!

Politiek Café Valkenswaard

 

 

 

 

500 anonieme slachtoffers

Daar zit ik dan. Moe en voldaan neergestreken op de nieuwe bank van Jan Rebel tegenover de brandweerkazerne. Een mooi gebaar van de gemeente om een blijvende herinnering aan een honderdjarige te geven. De burgemeester heeft hem officieel aan Jan gegeven, dus is het een cadeau van alle inwoners van ons dorp. Nou, denk ik, Jan heeft het verdiend! En terwijl ik zo kijk naar de oude brandweerauto van Valkenswaard, die zeker ook uit de tijd van Jan stamt, zie ik ze voorbij komen: “De ouderen van Kempenhof”. Schuifelend achter een rollator of zittend in een rolstoel, voortgeduwd door een vrijwilliger. Is dat mijn voorland denk ik dan! Zo zal het mij straks ook vergaan. Ik hoop dat er dan goed gezorgd wordt voor mij. Ik weet dat ik al die hulp wel zal moeten betalen, want tegen de tijd dat ik het nodig heb zijn de spelregels vast weer gewijzigd. Meer eigen risico en meer eigen bijdrage. Ik denk dan terug aan het moment dat het kabinet besloot om zorg te laten organiseren door de gemeente. Want de gemeente staat dicht bij zijn inwoners en zorgt er goed voor. Mijn hartslag loopt wat op. Ik denk aan het besluit van de Centrale Raad van Beroep over de huishoudelijke hulp. Dat zijn mensen die hulp nodig hebben om langer zelfstandig thuis te kunnen blijven wonen. Geholpen door mensen die, tegen een klein salaris, het huis komen poetsen. Maar veel belangrijker, een praatje komen maken. “Wij gaan het beter doen” zei de wethouder van sociale zaken in 2015 en “we gaan ook nog bezuinigen”. Alle mensen die boven de bijstandsnorm zitten, moeten het zelf maar gaan organiseren en betalen. In één pennenstreek waren 500 inwoners hun huishoudelijke hulp kwijt. Hun vertrouwde hulp mocht niet meer komen want de gemeente, die dicht bij de burgers staat, had een ander besluit genomen. Soms waren de mensen nog niet eens gehoord daarover. Hadden ze niet eens de gelegenheid gehad om te zeggen wat ze er van vonden. Soms was het gewoon telefonisch afgehandeld, of op basis van een loonstrookje en een bankafschrift. Iedereen voelde dat dit niet rechtvaardig was. Dan maar bezwaar maken, werd gezegd. Maar daar zat de wethouder helemaal niet op te wachten. Na 18 maanden van onduidelijkheid is er dan eindelijk in mei een uitspraak van het hoogste rechtsorgaan: de Centrale Raad van Beroep. De wethouder van sociale zaken die zo dicht bij de burger staat, heeft het niet goed gedaan. Zij niet alleen, maar met haar ook heel veel andere wethouders in heel Nederland. In de afgelopen maanden bleek dat onze gemeente meer dan 2 miljoen euro over had van de “zorggelden”. Nu lijkt het er op dat dit geld deels onthouden is aan onze inwoners. En de wethouder kan wel zeggen dat de regeling na de uitspraak van de Raad van Beroep slechter is, maar dat moet nog blijken. Zolang een rechter daar geen uitspraak over gedaan heeft, is het voor haar ook gewoon gissen. Doen alsof je het weet, terwijl we in heel Nederland nog zoekend zijn. Op donderdag 29 september kwam er een brief aan de leden van de gemeenteraad. Daarin staat dat de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep wel degelijk gevolgen heeft voor het beleid van onze gemeente. In de krant zegt de wethouder, dat het eigenlijk allemaal wel meevalt. “Damagecontrol” heet dat met een mooi woord.

Alle 500 mensen, die in 2015 een afwijzende beschikking hebben gehad, kunnen volgens de staatssecretaris een nieuwe aanvraag indienen bij de gemeente. En dan kunnen ze een nieuw keukentafelgesprek aanvragen, bijgestaan door deskundige vrijwilligers van de KBO, met als resultaat mogelijk een nieuwe beschikking. Dus belangenverenigingen, aan de slag. Zou je voor de huishoudelijke hulp meer moeten betalen dan je nu doet, dan maak je er geen gebruik van. Niet mee eens, dan in beroep bij de rechter. Een uitspraak vragen, waaraan ook een wethouder zich dient te houden. Dus geen schikking aangaan. Het geld dat over is wordt nu gestort in de reserves van de gemeente zo is beslist. In Veldhoven overweegt men het geld dat van de zorg over is te gebruiken om de tekorten aan te zuiveren. Hoezo de gemeente weet wat goed is voor zijn burgers!?

Onze wethouder zegt niet voornemens te zijn om die 500 mensen actief te benaderen. Gek eigenlijk. Zij hebben toch niets fout gedaan. De wethouder dient toch op te komen voor onze eigen inwoners, zeker als die zorg nodig hebben. En zeker als ze er recht op hebben! Die 500 mensen, samen met vele duizenden in Nederland, mogen toch niet het slachtoffer worden van het sociale beleid van een gemeente. Moeten we dan eerst piepen. De inwoners van onze gemeente moeten toch in staat zijn samen met onze bestuurders die nodige zorg te regelen.

Een autootje van de Zuidzorg stopt tegenover me. Een in uniform geklede vrouw snelt naar een woning. Wie zal hier betalen denk ik. In het restaurant van Kempenhof zitten groepjes ouderen aan koffie met gebak. Die betalen ze zelf.

VEEL SUCCES

Het plein bij de Hofnar komt steeds meer tot leven. De vroege ochtendzon schijnt over de beeldengroep in het midden. Dames en heren met aktentassen lopen snel over het plein en verdwijnen via een hongerige mond in het gemeentehuis. Aan hun gebruinde hoofden kun je zien hoe ver ze weg zijn geweest. Helemaal naar Zuid-Europa of gewoon hier gaan wandelen of fietsen op onze schitterende Malpie of Groote Heide. In hun lichamen is de zonne-energie opgeslagen, die genoeg moet zijn tot de volgende vakantie. De mannen en vrouwen zien er ontspannen uit. Nog voor ze binnen gaan begroeten ze elkaar alsof ze elkaar in jaren niet gezien hebben. Het is een vrolijk gebeuren. De ambtenaren komen massaal terug van vakantie. Dat is een goed teken, want dan kan het politieke spel ook weer van start. Ook onze volksvertegenwoordigers komen terug van vakantie. Goed uitgerust en vol met in binnen en buitenland opgedane nieuwe ideeën. Het politieke jaar gaat weer beginnen! Iedereen staat te trappelen om te beginnen. Bij thuiskomst werden ze verrast door een grote stapel nieuwe raadsstukken. Doorlezen en beoordelen. Wat is er in Valkenswaard gebeurd toen ik weg was. Snel even in het Valkenswaards Weekblad de columns lezen van het Politieke Café Valkenswaard. Je zou meteen weer aan vakantie toe zijn. Over een half jaar zijn er al verkiezingen voor de Tweede Kamer en het jaar daarop, in 2018, zijn de verkiezingen voor de gemeenteraad. Het worden zware jaren voor onze raadsleden. Groeien we of krimpen we. Waarop worden we afgerekend en wat hebben we goed gedaan? De nationale overheid verschuift steeds meer uitvoerende taken naar de gemeenten. De controle op al die taken, komen voor rekening van onze gekozen vertegenwoordigers. Deze raadsleden doen dat werk voor ons als inwoners gewoon als bijbaan. Veel van hen werken en moeten dus na hun werk de stukken gaan bestuderen en beoordelen. Het college heeft een heel regiment aan ambtenaren en specialisten die de stukken voor hen voorbereid. De raadsleden hebben die ondersteuning niet en moeten het doen met raadpleging van hun beperkte achterban en eigen onderzoek. Je kunt je afvragen of de weegschaal tussen College en Gemeenteraad nog wel in evenwicht is. Is het raadswerk door onze gekozen vertegenwoordigers niet beter in handen voor professionele mensen? Moet je raadsleden niet een beter salaris geven, waardoor zij anderen kunnen inschakelen om onderzoek te doen en beleidsstukken te waarderen. Hoelang willen raadsleden zich blijven inzetten voor hun inwoners tegen de vergoeding die er nu tegenover staat? Moeten we misschien onze raadsleden helpen door specialistische groepen op te richten die hen adviseren? Er zijn immers voldoende gepensioneerde financiële experts, milieuspecialisten en juristen die dit zeker heel leuk zouden vinden. Zouden we daarmee de draagkracht van de besluitvorming kunnen vergroten? Misschien komen uit die groepen wel heel goede vernieuwende ideeën die meegenomen kunnen worden bij de besluitvorming. Zaken die we als inwoners van een gemeente echt belangrijk vinden. De gemeenteraad heeft bovenal een controlerende functie maar moet ook in staat zijn deze op een behoorlijke wijze uit te voeren. Recente uitspraken van de bestuursrechter leren ons dat de gemeenteraad niet zomaar voorgenomen besluiten van het college aan de kant kan schuiven. Het wordt de raadsleden niet gemakkelijker gemaakt. Daarom hopen we dat onze raadsleden goed zijn uitgerust, een goede vakantie hebben gehad, veel energie hebben opgedaan om met volle kracht weer aan hun dienende taak te beginnen. Het nieuwe politieke jaar is aangebroken. Er staan ons nieuwe uitdagingen te wachten en we wensen onze vertegenwoordigers veel wijsheid in hun besluitvorming. Wij zullen ze kritische volgen. Succes!

Politiek Café Valkenswaard

Doof van de herrie

Het weer is wat koeler geworden na een paar hele warme dagen. Ik loop met het Eindhovens Dagblad onder de arm over de Venbergseweg. Het is er vredig en stil. Hoe meer ik in de richting van de Luikerweg loop hoe meer ik het geraas van de auto’s hoor. Wat zal dat straks zijn als de West Parallel is aangelegd, vraag ik me af. Op de houten bank met inscriptie ga ik even zitten. Auto’s met honden rijden de Malpie in en veel fietsers en voetgangers groeten me met een blijde “Goedemorgen”. Veel ouderen met   e-bikes en groepen wielrenners gebruiken het fietspad over de Malpie. Valkenswaardse natuur is kostbaar en mooi. Ik sla de krant open en op de regiopagina lees ik het bericht over de zomeravondfeesten. De horecaondernemers aan de westelijke markt hebben zich een dag voor de zomeravondfeesten teruggetrokken uit het evenement, schrijft onze nieuwe verslaggeefster. De reden is dat er te weinig herrie gemaakt mag worden. 90 dB is te weinig om een goed evenement te houden. Ik word overvallen door woede en onbegrip. Al jaren zijn de horecaondernemers op de Markt het fundamenteel met elkaar oneens. Ze zijn stil blijven staan in de jaren 80 en niet meegegroeid met de veranderingen. Waar eens de jongeren kwamen zitten nu dezelfde jongeren maar dan 30 jaar ouder. De terrassen zitten soms vol, maar in de kroeg is niks te doen. De westelijke zijde van de horeca wordt steeds door de gemeente met belastinggeld gesteund. Winterterrassen, bomen, uitbreiding terrassen, extra evenementen, zelf de politieke partijen organiseren iets voor ze op het Marktplein. Maar nee de heren ondernemers zijn niet tevreden. Er moet meer herrie in het centrum. De kwaliteit van een evenement als het zomeravondfeest wordt niet bepaald door de bakken herrie uit geluidsinstallaties maar door hele andere dingen. In de jaren 80 was herrie in de disco’s misschien wel van belang maar dat is nu niet meer. Bezoekers willen iets anders. Gezelligheid, rust en beleving. Waarom komen dit soort geluiden nooit vanuit de horeca ondernemers van de Frans van Beststraat? Waarom komt daar wel de jeugd van Valkenswaard? Waarom hoeft de gemeente daar niet extra evenementen en belastinggeld in te steken? Iedere donderdag organiseert de weekmarkt in Valkenswaard een gratis evenement voor de horeca zonder herrie. Het wordt hoog tijd dat ons dorpsbestuur is een krachtige daad stelt. Bestuurders maak deze horeca ondernemers duidelijk dat evenementen gehouden worden voor de inwoners en toeristen en niet voor de kassa van de kastelijns. Als die rinkelt is het prima en mooi meegenomen. Stop met het ondersteunen van deze horeca van ons belastinggeld. Om de inwoners een evenement af te nemen omdat je geen herrie mag maken vraagt om een stevige bestuurlijke reactie. Meer dan 90dB is schadelijk voor je oren. De ondernemers aan de westelijke Markt hebben kennelijk al veel te lang in hun eigen herrie gestaan dat ze door gehoorschade de wensen van de inwoners niet meer horen. Als de draagvlak bij je eigen inwoners wegvalt moet je niet verwachten dat de toeristen naar je toe komen. De kastelijns maken dezelfde fout als de winkeliers in het centrum. Ze vergeten mee te veranderen. Ik sla de krant dicht. Een vriendelijk “Hoi” verstoort de oorverdovende stilte. Ik loop het zandpad op de Malpie in. Eens kijken of ik een van 470 klokjesgentianen kan vinden. Ik vraag me af of het gentiaanblaauwtje daarom niet naar Valkenswaard komt.

Politiek Café Valkenswaard

Van wie is de markt eigenlijk?

Ha weer donderdag. Het zou een mooie dag worden. Prima toch voor de weekmarkt. Ik had zin er heen te gaan en ik niet alleen. Van alle kanten stroomden mensen met grote tassen toe. Ze kwamen al lopend of fietsend. Dat doen ze al jaren, de inwoners van Valkenswaard en mensen uit de regio. Ik stelde me voor dat het vroeger, zeg een paar honderd jaar geleden, ook zo ging. De mensen uit de regio kwamen langs de Leenderweg, Maastrichterweg en de Luikerweg naar de weekmarkt. Ze kwamen om er  boodschappen doen, nieuwtjes uit te wisselen en nog effe stevig te roddelen over iemand, zo in de zin van, “zeg, hedde ’t al geheurd”… En dat doen ze ook nu nog. De beste markt van Brabant, enkele jaren geleden verzelfstandigd, daar is altijd wat te doen. En je hoort er nog eens wat. Zo hoorde ik dat de weekmarkt volgend jaar op Koningsdag zou moeten uitwijken naar het Carillonplein. Want de Harley Davidsons komen eraan. Die willen op Koningsdag de markt ‘bezetten’ om daar dan een Harley Davidson “feest” te houden. En dan hebben ze voor motoren en kraampjes het marktplein nodig; ze willen dicht bij de terrassen zitten. Dan is er dus geen plaats voor de weekmarkt. Die Harley Davidson dag wordt een mooi evenement. Dat is het elk jaar, zeiden ze. Terwijl ik over de losse, vieze en beschadigde stenen van de markt loop, denk ik, hier klopt iets niet. Van wie is die markt eigenlijk? Het middelpunt van Valkenswaard. In de eerste plaats toch van de inwoners van Valkenswaard. Om boodschappen te doen op de  weekmarkt. Voor hun dorpsfeesten, zoals carnaval, bloemencorso, de jaarlijkse ijsbaan en niet te vergeten de kermis. Allemaal feesten en ontmoetingen van en voor de bewoners van Valkenswaard. En zo hoort het ook. Dat zijn onze feesten en daar liggen onze wortels. Al vanouds komen we op de markt samen om inkopen te doen en te feesten. Dus wat moet ik met die Harley Davidson motoren. Dat is niet Valkenswaards, dat is een feestje van en voor buitenstaanders. Een beetje apart volkje die motorrijders. Als zij er zijn lijkt het centrum van Valkenswaard gelijk vol, zowel wat betreft ruimte als geluid. In Valkenswaard zijn we gewend dat de mensen lopend komen of met de fiets. We zijn immers wandelgemeente en misschien in de toekomst ook wel fietsgemeente. Daar hebben we visie 2030 over geschreven. Ja dat duurt nog wel even. Maar we moeten die nu niet gaan verlaten voor brullende motoren. Wij zoeken plezier en rust op de markt. Onze terrassen zitten tot het eind van de middag, begin van de avond gezellig vol. Lijkt op het Onze Lieve Vrouweplein in Maastricht. Motoren horen op het Eurocircuit, zoals ook de trucks van Parijs – Dakar. Als je een motoren evenement wil houden, dan zou het juist dáár moeten gebeuren. Eurocircuit en horeca moeten daar maar een flitsend evenement van maken. Ik hoorde dat geluidsoverlast de terrasbezoekers het meest ergert. Misschien moeten we de markt ook gaan promoten als de rustigste en meest gemoedelijke markt. Zou dat iets voor de citymarketing zijn? Misschien moeten we eens nadenken over elektrische motoren, scooters en auto’s. Meer verbinding zoeken met rust, innovatie en brainport. Maar ik weet wél, de markt is er voor onze eigen mensen en de mensen uit de regio en die zou niet moeten wijken.

Politiek Café Valkenswaard.

Een nieuwe toon

Een zwak zonnetje schijnt over de weilanden bij de Kromstraat. Langzaam stijgt er vanuit de Dommel wat damp op. Het is een mysterieuze omgeving daar. Ik ben op weg naar de Markt want daar is volgens de krant heel wat veranderd. Bij de nieuwe appartementen van Woningbelang in de voormalige school hoor ik levendige muziek. De kroegen zullen nou toch nog niet open zijn vraag ik me af. Nee, die muziek schettert uit een van de muziekdozen op de nieuwbouw aan de Luikerweg. Is er geen evenement om over te klagen door de centrumbewoners, krijgen ze gratis luide muziek van de bouw. Daar is waarschijnlijk geen vergunning voor nodig. Terwijl Jantje Smit zijn hit zingt loop ik naar de bank voor het oude raadhuis. Het terras van het daarin gevestigde horecabedrijf is nog niet open en de stoelen en tafels staan nog allemaal opgestapeld tegen de gevel. Vanaf de bank kijk ik naar de overkant, de westelijke Markt. Wekenlang lag daar alles open en werd er gegraven en stenen gelegd. “De westelijke Markt moest een opknapbeurt hebben”, zei de wethouder. Met veel belangrijke mensen uit het dorp is het geopend. Ik staar naar de overkant en ik voel alsof ik in een zoekplaatje terecht ben gekomen. Zoek de verschillen! De onooglijke winterterrassen staan er nog. Nog steeds is het Valkenswaardse erfgoed verstopt achter glazen serres. Ja, de parkeerplaatsen zijn zodanig verplaatst dat niemand weet waar ze liggen of hoe te parkeren. Bezoekers van terrassen hoorde ik klagen dat ze nu niet meer van het terras op straat kunnen kijken. Kasteleins en leveranciers snappen het blijkbaar ook niet. Ik kijk nog eens goed. Ja, er staan wat nieuwe boompjes en die grote rode “Buiter” bloembak is weg voor de Rabobank. Eigenlijk is er helemaal niets veranderd aan de hele westelijke Markt merk ik nu. Wat details, parkeervakken en wat boompjes. Ik zie gouden markers in het trottoir die aangeven tot hoever het terras mag worden uitgezet. Nou ik ben benieuwd hoelang dat stand houdt. Een gepensioneerde sigarenmaker komt naast me zitten. De stilte op de Markt valt mij op. Nee dat komt niet door het verkeer. De vrachtwagens rijden nog gewoon door het centrum en dat zal ook nog wel heel lang zo blijven. Ik mis iets. Ik mis het vertrouwde geluid van ons carillon. De sigarenmaker neemt een trek aan zijn bolknak. “Het is te duur” zegt hij. Ik kijk hem verbaasd aan. Te duur? Ja, vervolgt hij “de gemeente moet aan de kerk € 1.480,– per jaar betalen aan stroom en dat doen ze niet”. “Het kerkbestuur heeft de stroom er af gezet” zegt hij terwijl hij een grote wolk rook uitblaast. Te duur! De wethouders willen ons laten geloven dat we er financieel geweldig voor staan maar we hebben geen geld om ons carillon te laten spelen. Bij een sportgemeente, fietsgemeente, wandelgemeente en uitgaansgemeente hoort een spelend carillon. Of wacht de wethouder weer tot er een vrijwilliger komt of een donatie. Het is ons carillon, onze belastingcenten en we willen dat de wethouder ons een spelend carillon geeft. Omgeven door Brainport en Kempenport met al zijn technisch vernuft is de stroom van ons carillon te duur. Zou er in Valkenswaard dan niemand zijn die daar een oplossing voor heeft? Gelukkig is het geen maatschappelijk vastgoed, want dan zou de wethouder het meteen verkopen. Te duur! Weet je wat duur is? Het steeds repareren van de tegels op de Markt, een beleidsfout van toen, dat is duur. Daar hoor je de wethouders niet over. Het carillon hoort te spelen als de weekmarkt er is en als we feest hebben in ons dorp. Niks te duur, andere prioriteiten stellen. Als een college zomaar kan beslissen om € 35.000 uit te geven aan burgerparticipatie dan kan het carillon volgende week weer spelen. De haan op de toren swingt met zijn staart op de muziek van Frans Bauer. Ook voor hem is het wennen. Zullen de klokjes dan nooit meer “kinderen van Maria” spelen? In stilte sta ik op, “te duur” denk ik en kijk naar de Westelijke Markt.

Politiek Café Valkenswaard.

Goed bezig toch!

Zo vlak voor het zomerreces lijken colleges en raadsleden uit te kijken naar de afsluitende borrel, barbecue en de start van de vakantie. En in Valkenswaard natuurlijk ook naar de start van de kermis. Mooi niet voor onze Valkenswaardse raad. Het leek erop alsof de dames en heren van de raad de handen in elkaar hadden geslagen om toch nog eens duidelijk te maken wie nu de baas is in Valkenswaard. Immers het begon er op te lijken dat het college wel erg veel ruimte neemt en soms even vergeet te vertellen wat men eigenlijk al besloten had of misschien ook al had ‘toegezegd’. Onze gedegen VVD fractie, deskundige hoeder van de democratie, was het toch wat  te gortig geworden. Dit met name wat betreft begroting en jaarrekening en het woord, “rommeltje” vloog door de zaal. Schuiven met reserves. Wat doen we jaarlijks bij verenigingen? De penningmeester wordt gedechargeerd, zoals dat zo mooi heet. Zou dat bij een gemeente niet hoeven? Nou daar leek het toch wel een beetje op. Het is ook lastig voor het college je zo aan allerlei spelregels te houden; allemaal gedoe. En we zijn er in Valkenswaard ook niet zo goed in. Ach het is toch goed zoals het gaat. Nee, we zijn in Valkenswaard niet zo goed in handhaven of ons houden aan wat we hebben afgesproken. Dus een beetje ruimte scheppen om wat flexibeler en creatiever met de financiën om te gaan is wel handig. Nou daar dachten de dames en heren van de raad toch wel anders over. Men verwachtte goed te worden geïnformeerd. Wat gaan we met de WMO gelden doen die ‘over’ zijn. Teruggeven aan het rijk? Gaat het allemaal wel goed met de financiën? Daar wordt ook verschillend over gedacht, van donkere wolken tot zonneschijn ofwel glas half leeg of halfvol. Dus het werd een jaarafsluiting met een stevig debat om aan het college nog eens duidelijk te maken wie de baas is in Valkenswaard. Via een reeks van moties, al dan niet vreemd aan de orde van de dag werd dat nog eens benadrukt aan de dame en heren van het college. Neem nu de wellness ‘affaire’ of het Cure verhaal. Krijgt Valkenswaard wat het beste is voor de burgers of zijn we als college met ‘eigen pronkstukken’ bezig? Informeren we de raad wel voldoende en op tijd, of een beetje achteraf als mosterd na de maaltijd. Vroeger gingen we in een achterkamertje zitten met z’n allen en dan riep de wethouder, ‘we gaan toch niet moeilijk doen’. Nou de dames en heren van de raad gaan dat wel doen. Misschien is het een idee om eens wat meer vooruit te kijken en de raad en de burgers wat sneller bij ideeën en voorstellen te betrekken. Maar misschien laten we ook veel ontwikkelingen op z’n beloop zonder met elkaar te bespreken wat mogelijke consequenties zijn. Dat zien we wel. Ja en dan geven we eerst de ruimte weg om dan daarna die ruimte weer terug te nemen. Dat werkt niet. Je zou ook kunnen zeggen ongecontroleerde toezeggingen. Waar zijn de grenzen en wie gaat daarover. Precies, de dames en heren van de gemeenteraad. Kortom, goed bezig dames en heren van de raad, Chapeau en een fijne vakantie.

Politiek Café Valkenswaard

 

 

“Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid”

Een prachtige tekst toch. Ik weet nog goed dat die tekst werd gelanceerd in de media. Hoe zat dat ook weer? Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid. Een slogan die ik nooit vergeten ben uit mijn jeugd. Het was de slogan uit een campagne van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Doel van deze campagne was om meisjes te stimuleren om een vak te leren zodat ze later in hun eigen levensonderhoud kunnen voorzien. En als ik het me nog goed herinner ging het om een exact vak. Zou Valkenswaard ook zo’n slimme meid zijn bedacht ik me. Is Valkenswaard op de toekomst voorbereid. Ervaringen uit het verleden geven me niet veel hoop. Terugkijkend naar de afgelopen jaren waren er nogal wat ‘financiële miskleunen’ waardoor er geld bijgelegd moest worden. Hoeveel processen zijn er niet geweest? Hoeveel geld heeft de Europalaandiscussie niet gekost. Wat hebben allerlei cadeautjes voor de burgers niet gekost? Vaak moest er weer een beroep worden gedaan op de Algemene Reserves om tekorten recht te trekken. En toch ook in die tijd, jaren geleden, werd elk jaar de kadernota besproken en gediscussieerd over de kaders. Zijn wij dan als Valkenswaard niet op de toekomst voorbereid? Ja we hebben wel een visie ontwikkeld, visie 2030: een miljoen toeristen in Valkenswaard. Maar wat betekent dat voor de kadernota. Of denken we alleen maar aan vandaag en morgen. En wat vinden de mensen leuk of ‘hoe paaien we ze’ . Dus extraatjes uitdelen. Het CDA wil wel een fietswandelbrug, BBQ plekken in de Malpie en ja hoor een heuse trekpont over de Dommel, en nog 7 andere dingen. Had dat gefinancierd kunnen worden uit de precario inkomsten. Die slimme meid die moest een vak leren om later te kunnen overleven. Hoe zit dat in deze gemeente volgens de partijen? VVD geeft aan dat het beter is om de reserves te laten aangroeien in plaats van te strooien met geld. Op de toekomst voorbereid zijn betekent dat je met elkaar bespreekt wat van belang is voor de toekomst. Wat is van belang voor de werkgelegenheid, voor de sociale woningbouw, voor lokaal vervoer. HG spreekt over een compliment voor een mislukte aanbesteding van de sporthal, terwijl er een groot tekort is aan binnensportruimte. Moeten we ook niet naar onze gemeentelijke organisatie kijken? Niet gelijk een blik ambtenaren extra open trekken. Doen we nog wel de goede dingen? Is de A2 samenwerking niet te duur geworden? Moeten we niet eens na gaan denken of onze vuilstort en afval niet efficiënter kunnen worden verwerkt? Dan ben je met de toekomst bezig. Dus misschien maar effe wat meer sparen in plaats van ‘pot verteren’ met leuk dingetjes voor de mensen. Kortom Valkenswaard gaat voor toekomstvast zijn. Dus ook het gezondste en mooiste dorp in de toekomst, waar het sociaal en economisch goed toeven is.
Politiek Café Valkenswaard

We leren ook helemaal niks

Tegen de muur hangt een dankbetuiging van het Internationaal Olympisch Comité uit 1993. De Jeugd Olympische Dagen werden in Valkenswaard georganiseerd. Tientallen nationaliteiten komen vanuit de hele wereld naar ons prachtige Valkenswaard om te sporten. Vrijwilligers van Valkenswaardse sportvereniging zetten zich in om het grootse evenement te laten slagen. Valkenswaard is voor korte tijd het middelpunt van de sportwereld. Genodigden komen en Bobo’s gaan, limousines komen en helikopters stijgen op. We zijn trots op wat we samen kunnen bereiken. We zijn trots dat we in onze gemeente zo’n evenement kunnen organiseren. Het NOC NSF vertelt dat Valkenswaard gekozen is omdat het zulke prima en compacte sportvoorzieningen heeft. Alles dicht bij elkaar, atletiek, zwemmen, hockey en wielrennen. De jeugdherberg zit vol en de landenploegen zitten op de Kempervennen. Het is druk in het dorp. Er rijden bussen vanaf de Kempervennen naar de verschillende sportlocaties. Belleman en Amundsenhal puilen uit. Ik voel de warmte van het jaargetijde als een deken over mij heen vallen. In een droom zie ik alle sportaccommodaties in Valkenswaard voorbij komen en realiseer me dat die al tientallen jaren oud zijn. Ik zie in vogelvlucht de nieuwe helihaven bij Jan Tops. De villa’s der rijken aan de paardenboulevard. De wind trekt me mee over het Max Verstappen circuit, de nieuwe West Parallel en het onverharde fietspad tussen Dommelen en Valkenswaard. Ik zie de beste weekmarkt van Brabant en nieuwe woningen aan de Luikerweg. Een deel van de Eindhovenseweg is voetgangersgebied. De wind voert me mee naar het sportpark Den Dries. De vele sportvelden en het zwembad. De tijdelijke hockeyhal. Ik droom dat ooit naast het zwembad een prachtig grote sporthal zal staan. Een hal waar heel de wereld naar komt kijken. Niet een sporthal zoals de Belleman, die te klein is. Nee een grote voor internationale wedstrijden. We moeten er voor gaan. We hebben immers de toekomst. Ik zie de gemeenteraad bij elkaar zitten. 24 x 48 x 7 meter hoor ik H&G zeggen. Nee, zegt het CDA dient een motie in voor 22 x 44 x 7 meter. Ik schrik wakker uit mijn droom. Maar daarmee voldoet de nieuwe sporthal niet aan de internationale NOC/NSF norm! Kort na het bouwen van de Belleman is in Valkenswaard een discussie gevoerd over de afmetingen van die sporthal. De Belleman voldoet immers ook niet aan die norm. Hierdoor kunnen er geen belangrijke wedstrijden worden gehouden. Het is alleen voor plaatselijke sporters. “Dat nooit weer” roepen de partijen in de gemeenteraad in de jaren 90 in koor. En zie. Wat hebben we geleerd van het verleden. Niks. We maken weer dezelfde fouten als toen. Valkenswaard geeft miljoenen uit, voor wat? Nooit internationale wedstrijden in Valkenswaard! Waarom denken en besluiten raadsleden over korte termijnen. Termijnen niet langer dan 4 jaar! Wat wil je met sportend Valkenswaard? Het gaat dus over iets meer dan 1200 m3. Ook deze nieuwe sporthal zal weer 50 jaar in gebruik blijven. Als het over bezuinigen gaat hadden we beter kunnen kiezen voor twee gymzalen dicht bij scholen. Nu blijkt de aanbesteding ook te zijn mislukt. Niemand wil of kan voor het beschikbare bedrag de sporthal bouwen. De wethouder van financiën was vergeten dat na het verstrijken van de tijd ook zaken duurder worden. Vreemd voor iemand met zo’n portefeuille. We missen nu de mogelijkheid om ons als Valkenswaard te onderscheiden. Weer een regionale functie terugwinnen van weleer. De ene politieke partij kijkt naar de toekomst, de andere naar het geld. Straks hebben ze weer spijt. Ze wisten het wel, maar waren het vergeten. Sommige politieke partijen vergeten wel heel snel de eerder gemaakte fouten. Ik kijk naar mijn dankbetuiging, een kille lucht stroomt langs me heen. Ze leren ook helemaal niks.

Een volgend PCV is in voorbereiding.
December 2016
S M T W T F S
« Nov    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
Een volgend PCV is in voorbereiding.