Archive for the ‘PCV’ Category

Weinig zelfreflectie

Bij de behandeling van de jaarrekening in een van de laatste raadsvergaderingen van de maand was het weer spektakel. Enkele fracties waren het niet eens met de gevolgde procedure en wilde het van de agenda af hebben. Andere fracties hadden een andere mening en wilde het onderwerp gewoon behandelen. Ook het college zag geen enkele aanleiding om het onderwerp niet te behandelen. Er werd democratisch gestemd en de meerderheid besliste dat het gewoon op de agenda bleef. Dus kreeg iedere fractie de gelegenheid zijn mening te geven over het gevoerde financiële beleid van het college over 2016. En dan zie je de verschillen in kwaliteit. De ene fractie volstaat met enkele korte vragen en opmerkingen terwijl enkele andere fracties zich blijkbaar dagen hebben verdiept in de materie en regelgeving. Dat is niet erg want als raadslid kun je niet alles weten en doorgronden. Zelfs de wethouder van financiën leek dat niet te kunnen en liet de behandeling over aan een collega. Daarmee werd meer dan eens zichtbaar dat we het in Valkenswaard ook met drie wethouders kunnen besturen. Tijdens de behandeling is het niet alleen de bedoeling op de vinger op de zere plek te leggen maar ook om een terugblikte geven over wat er het afgelopen jaar op financieel gebied gebeurd is. Punten voor verbetering kunnen dan worden aangedragen. Met die opmerkingen kan het college zijn beleid in de toekomst op die punten bijstellen. Wat jammer is het dan als het CDA het niet verder weet te brengen dan alleen maar lovende opmerkingen over de manier waarop college zijn taak vervuld. Inhoudelijk geen enkele kritische opmerking over de jaarrekening. Je zou je zelfs aan de hand van zijn reactie af kunnen vragen of hij inhoudelijk de jaarrekening wel bestudeerd heeft? Mag je als fractie geen kritiek hebben op een coalitie college waarvan je deel uit maakt? Vorig jaar werd bij een financiële behandeling door hem een diashow gepresenteerd met allemaal positieve beelden over het gevoerde beleid. Ook dit jaar schetterde weer de loftrompet. Nou mag dat best, maar een bepaalde mate van zelfreflectie zou toch verwacht mogen worden. Het tussen neus en lippen zeggen dat de wethouder van zorg geen controle heeft over de uitgaven van het sociale domein vraagt om meer verduidelijking. Het gaat dan in onze gemeente niet over een paar miljoen euro maar over tientallen miljoenen euro’s. Daar mag je toch wel iets meer over zeggen. De opmerkingen van Valkenswaard Lokaal over de wijze waarop de jaarrekening tot stand komt en sluitend gemaakt wordt zouden een stevig debat moeten opleveren. Niet met algemene opmerkingen maar gebaseerd op harde feiten. Het betoog van de VVD over de onjuist gevolgde procedure kun je onderschrijven of verwerpen, maar was wel inhoudelijk goed voorbereid. H&G en VVD stemden tegen de jaarrekening omdat ze met de VVD van mening waren dat de procedure onjuist was. De PvdA had weinig commentaar en D66 onderschreef verschillende gemaakte opmerkingen van anderen. Maar het is jammer dat sommige van onze volksvertegenwoordigers zo ver van realiteit lijken te staan. Ze komen op uitnodiging bij maatschappelijke organisaties maar praten en luisteren ze wel naar de mensen waarover het gaat?  Het zou de fracties sieren vooral te kijken naar de verbeterpunten in de jaarrekening zodat het college er iets van kan leren. Een foute procedure hoeft niet per definitie tot een onjuist resultaat te leiden. Jammer dat de procedure de inhoudelijke en principiële behandeling van de jaarrekening overschaduwde. Het benoemen van zaken die nog niet helemaal goed gaan is niet erg. Het geeft aan dat je de noden van de mensen in onze samenleving onderkent. Daar kunnen veel van onze inwoners zich mee identificeren. Met deze schijnbaar ongeloofwaardige lofzang verwijderen fracties zich alleen maar van hun toekomstige achterban en stemmers.

Van onze centen

Het was lang geleden dat er in de raadszaal van onze gemeente zo een vlammend en degelijk betoog werd gehouden als in juni. De voorzitter van voetbalclub SV Valkenswaard kwam op voor zijn club en de kinderen van Valkenswaard. In zijn betoog gaf hij aan zelf onderzoek te hebben gedaan naar het vervangen van het kunstgrasveld. In plaats van meer dan 1,1 miljoen euro kan hij de zaak voor ongeveer 600.000,– euro klaren. Een verschil van vijf ton. Hiervoor had de wethouder geen verklaring. Maar ook de leden van de gemeenteraad hadden hun huiswerk gedaan. Tijdens de discussie bleek dat het zelfs nóg een paar ton goedkoper kon. De discussie over de Boodschappenmand ging ook over geld. De wethouders gaven aan wat ze gedaan hadden en zagen de verhuizing naar het gebouw van Pulse aan de Kerkhofstraat en een verbouwing van 400.000,– euro als enige oplossing. Opnieuw waren de raadsleden alert. Ze stelden vragen en gingen zelf aan het rekenen. Keken op internet wat we in Valkenswaard nog allemaal leeg hadden staan en kwamen al snel tot een andere conclusie. Voor de huur van Pulse, na de verbouwing, zou de Boodschappenmand een extra subsidie van ongeveer 12.000,– euro moeten krijgen. Dat geld wordt verstrekt als subsidie en komt meteen terug als huurpenning. Het bekende vestzak-broekzak verhaal. Daarvoor krijgt de Boodschappenmand dan ongeveer 400 m2. Nu bleek dat er in Valkenswaard verschillende hallen te huur zijn voor nog geen 9.000,– euro per jaar en daar zou je zo in kunnen. Geen bestemmingsplan veranderen, geen architect, geen bouwvergunning, geen bezwaar van omwonenden, geen verbouwing en minder huur. Ook het voorstel over de zonnepanelen riep bij de raadsleden veel vraagtekens op. Het werd donker toen bleek dat een lening van veertien jaar wel erg lang is om zonnepanelen terug te verdienen. De verantwoordelijk wethouder wist op verschillende vragen geen goed antwoord te geven. Kende hij zijn eigen dossier wel goed? Ook bleek dat boven de concept verordening de naam van onze buurgemeente Veldhoven stond. Het betere knip- en plakwerk? Zelden heeft de gemeenteraad zoveel goede zaken gedaan als tijdens deze commissievergadering. Binnen een paar uur werd er een miljoen euro bespaard. Maar eigenlijk is dat heel raar. Een raadslid mag en moet er van uit gaan dat de gemeente zijn best doet om de laagste offerte te krijgen. Ook mag een raadslid er van uit gaan dat de portefeuillehouder breder kijkt dan alleen het eigen vastgoed. Onderzoek doen en rondkijken. Maar nee, dat hadden ze niet gedaan. Zowel over het kunstgras als over de verhuizing van de Boodschappenmand was niet lang genoeg nagedacht. De indruk bestaat dat de wethouders op de automatische piloot aan het vliegen zijn. Maar ook bij het aanzetten van de automatische piloot moet je altijd zorgen “in control” te zijn. Daarover kun je na deze commissievergadering je twijfels hebben. Het vervelende daarvan is wel dat het onze belastingcenten zijn die de wethouders uitgeven. Als de leden van onze gemeentelijke volksvertegenwoordiging niet zo alert waren geweest hadden we toch mooi een miljoen euro extra uitgegeven. Dat geld waren we straks weer tekort gekomen en wie had dat dan moeten betalen? Wij dus! Kijk en zo zien we de gemeenteraad graag als onze vertegenwoordiging. Alert, onderzoekend, kritisch en gebruikmakend van hun bevoegdheden. Maar we moeten ook eerlijk zeggen dat we de gemeenteraad zo de afgelopen vier jaar maar weinig gezien hebben. Ze kunnen het dus wel! Zo is dualisme in de politiek een verademing.

Gebuisd!

Het zijn hectische dagen voor bestuurders en actiegroepen. Bestuurders bereiden zich voor op de komende verkiezingen van de gemeenteraad. Actievoerders proberen zoveel mogelijk de aandacht van die bestuurders te trekken voor hun problemen. De strijd om de stemmen is begonnen. Zo ook in onze prachtige vrijetijdsgemeente. De verschillende partijen moeten hun keuzes kenbaar gaan maken. Een keer in de vier jaar staan de stoelen van de gemeenteraadsleden ter discussie. De coalitiepartijen vinden dat ze het geweldig hebben gedaan, terwijl de oppositiepartijen het allemaal maar broddelwerk vinden en vonden. De grote vraagstukken in onze gemeente zijn onder andere de zorg, het vrachtwagenverbod en de Westparallel. En over dat laatste wordt veel geschreven. Al meer dan 40 jaar vragen inwoners van Valkenswaard, om verlost te worden van het doorgaande vrachtverkeer in ons mooie centrum. Niet alleen om zo het wonen aan de Eindhovenseweg gezonder en aantrekkelijker te maken, maar ook om het veiliger te maken voor omwonenden. Het gemeentebestuur heeft zich in die tijd rot gezocht naar de verschillende mogelijkheden. De verlengde Poot van Metz via het Dommeldal. Een weg die Dommelen en Valkenswaard definitief van elkaar zou scheiden. Uiteindelijk werd het de Westparallel. Een aansluiting vanaf de Luikerweg naar Brainport. Door een stukje mooi natuurgebied. En daar wil het Europese Hof ook nog iets over zeggen. En daar gaat het nu natuurlijk over. Zowel gemeente als provincie trekken alles uit de kast om het mogelijk te maken, terwijl de milieugroepen alles doen om de natuur te behouden. Steeds weer nieuwe procedures, steeds weer vertraging. Nu weer omdat er een buis ligt en dat er wat meer natte natuur moet komen. Weer twintig weken vertraging. Maar ondanks alle inspanningen en protesten van milieugroepen komt die weg er toch. Wat willen ze  nu nog bereiken met procederen? Tellen de meningen van veel van onze inwoners niet meer mee? Wanneer telt het algemeen belang zwaarder? In ons prachtige dorp willen we natuurlijk best veel natuur behouden. Maar de mensen willen ook vooruit. Steeds meer hoor je dat het draagvlak voor al die procedures verdwijnt. Veel inwoners vinden dat er maar eens iets moet gebeuren! We moeten de spade in de grond steken en bouwen. Als die weg er toch komt, dan maar meteen beginnen. Het belang van Valkenswaard staat op het spel waaronder de gezondheid van een deel van onze inwoners. We moeten kunnen beginnen. De ombouw van de Markt naar wandelboulevard. De herinrichting van het winkelcentrum. De uitbreiding van de terrassen op de Markt. De Markt als evenemententerrein. De aanleg van een attractiepark. Nu wordt dat allemaal tegengehouden door een buis en een natte plek. Straks heeft heel Dommelen last van de muggen die broeden in de natte plekken aan de Westparallel. Willen we dat? Steeds meer krijg je de indruk dat men procedeert om te procederen. Het kost veel geld en levert in veel gevallen op het eind niet veel meer op. Nee, we zijn niet tegen het beschermen van het eigen belangen en de natuur. De kosten van al die procedures zijn enorm. Hieraan zijn wij al miljoenen kwijt om ook over de besteden tijd nog maar niet te spreken. Maar ergens ligt een grens en die is al lang bereikt. Laat onze gemeenteraadsleden hun keuzes duidelijk maken. Voor Westparallel. Voor gezondheid. Voor het verdelen van het vrachtverkeer. Het maken van een keuze kan leiden tot het maken van minder vrienden en misschien tot minder stemmen. Maar een heldere keuze kan leiden tot een gedreven vooruitgang van ons prachtige dorp. Dat is wat we nu allemaal willen. Dus….Aan het werk!

Heeft de jeugd de toekomst?

Uit de stukken behorend bij de Raadsvergadering van 23 mei jl. blijkt een forse overschrijding van het budget voor jeugdzorg. Eind april is aan de raad bekend gemaakt dat er over 2016 een tekort is ontstaan van 1,7 miljoen, en dat op een totaal van 4,3 miljoen! Dat is maar liefst een budgetoverschrijding van 59%! Niet niks, als wij zo met ons eigen huishoudboekje omgaan dan denk ik toch dat we het iets eerder in de gaten hebben. Even verder lezen hoor, want hoe heeft dit kunnen gebeuren? Natuurlijk is de transitie jeugdzorg een enorme en moeilijke operatie gebleken (en nog) voor veel gemeentes, dus niet alleen hier in Valkenswaard. Diverse gemeentes voorzien dan ook tekorten van 20% voor de komende jaren lezen we in de stukken. Nou, 20% klinkt al een stuk beter dan 59%. De moeilijkheid zit ‘m natuurlijk ook in het feit dat jeugdzorg een open-einde regeling heeft, waardoor de gemeente verplicht is om zorg te leveren daar waar nodig. Aangezien het voor de gemeente nog een relatief nieuw ‘product’ is en een inschatting van de te verwachten zorg lastig te maken is, kunnen wij ons best voorstellen dat er een tekort ontstaat. Maar dat het tekort zo hoog kan oplopen voordat iemand het in de gaten krijgt, dat baart ons wél (jeugd)zorgen. Volgens de verklaring van het college zijn er uiteenlopende redenen voor de overschrijding, om maar eens wat te citeren: meer kinderen hebben een beschikking gekregen (van 313 in 2015 naar 431 in 2016), de gemiddelde trajectduur was langer in 2016, diverse kosten voor jeugdzorg in 2015 zijn pas in 2016 in rekening gebracht, en door late contractering van verschillende aanbieders (waaronder ook van het vervoer) waren de tarieven pas eind 2016 bekend waardoor niet altijd het juiste tarief is begroot. Ook blijkt er in 2016 significant meer jeugdzorg aangevraagd te zijn als gevolg van (v)echtscheidingen. Op zich allemaal legitieme redenen die je niet altijd van tevoren kunt voorzien en die automatisch al tot gevolg hebben dat de kosten hoger worden en moeilijk zijn in te schatten. Máár, en daar komt ons punt, áls je die constatering dan uiteindelijk doet, is het dan niet zaak om je met gezwinde spoed en het schaamrood op je kaken te melden bij de gemeenteraad? Want gezien de vooraf bekende lastig transitie op gebied van jeugdzorg én de harde bezuinigingen vanuit Den Haag zou je toch verwachten dat het college extra alert is? Men heeft toch zoiets als ‘actieve informatieplicht’? Of hebben de ambtenaren soms zitten slapen en zijn zij vergeten om op tijd aan de noodrem te trekken? Of wist de raad dit misschien al langer en heeft zij verzuimd om de inwoners van Valkenswaard hierover te informeren? Dat laatste kunnen wij ons toch niet voorstellen, aangezien de gemeenteraad als doel heeft het controleren van het college van B & W én het vertegenwoordigen van de belangen van zijn burgers. Gelukkig lees ik in de brief van het college ook dat er een verbinding gelegd gaat worden tussen de begroting en de uitgaven. Vrij logisch dachten wij, maar blijkbaar waren er tot voor kort 2 afdelingen: één team voor het verstrekken van de beschikkingen en het betalen van de facturen, en één team voor budgetbeheer. Tevens wordt er gewerkt aan een verplichtingenadministratie om overschrijdingen eerder te kunnen signaleren. Hopelijk is men wakker geworden en gaan deze maatregelen het budget over 2017 op jeugdzorg (begroot op 4,8 miljoen met al te verwachten overschrijding van € 90.000) niet weer fors te buiten; wij zijn erg benieuwd en hopen van ganser harte dat dit alles niet ten koste gaat van de kwaliteit die jeugdzorg keihard nodig heeft. Want de jeugd is onze toekomst!

 

 

Advies als het mij uitkomt

Een goed bericht zorgt ervoor dat ik in Dommelen moet zijn. Opgewekt wandel ik langs het lint van monumenten. Een rapport heeft aangetoond dat veel gebouwen in Dommelen niet alleen een gemeentelijk monument behoren te zijn, maar ook een Rijksmonument. De aanbevelingen in het rapport waren al uitgevoerd voordat het rapport openbaar was. Een goed advies en een voortvarende gemeente zou je zeggen. Nu stond er laatst weer een stuk in de krant over het kort geding over het vrachtwagenverbod. Alle stukken waren bij de rechtbank ingeleverd en nu bleek er een advies bij te zitten van de verkeerswerkgroep. Een negatief advies om het vrachtwagenverbod in te stellen op de Europalaan, omkleed met allerlei gedegen argumenten. Dat advies kende niemand. Dat advies is nooit besproken in een openbare raadsvergadering en over dat advies hebben we de wethouder nooit in het openbaar iets horen zeggen. Kende hij dat advies wel? Waarom dat advies dan niet gewoon openbaar gemaakt? Is dat het selectief achterhouden van informatie? Is dat een politieke doodzonde? “Waarom zou een wethouder advies vragen?” vroegen we ons af. Is dat ter ondersteuning van zijn beleid of heeft hij behoefte aan een mening en zienswijze van experts? “Waarom stelt de gemeente adviesraden in?” is dan meteen de vraag. Steeds meer blijkt dat onze gemeente de adviesraden gebruikt ter ondersteuning van het beleid. Niet om een ander zicht op zaken te geven, of zaken anders te beschouwen. Nee, niet om kritiek te uiten op het beleid. Dat is niet de bedoeling. Steeds meer begint het erop te lijken dat de wethouders colleges van advies oprichten om zich aan hun verantwoordelijkheid te onttrekken. Natuurlijk nemen ze in het college nog wel het definitieve besluit en natuurlijk zijn ze uiteindelijk verantwoordelijk, maar wel op basis van een gedegen advies. Zo hebben we een adviesraad voor de sport, het sociale domein, de subsidies, het imago van ons dorp, en natuurlijk de externe adviezen en businessplannen van dure onderzoeksbureaus. Het kan niet op en dat schijnt zo te moeten. Maar wat doen de wethouders met de adviezen? Negeren of net doen of ze ze niet gezien hebben? Gebruiken als het in hun kraam te pas komt? De onderste laden van de wethouders moeten uitpuilen van de goede en niet gebruikte adviezen. Adviezen die betaald zijn met gemeenschapsgelden. We vragen ons af hoeveel dure adviezen niet gebruikt worden of gewoon niet bekend zijn bij de gemeenteraad. Zouden adviesraden niet op moeten stappen als hun adviezen na intensieve arbeid en onderzoek aan de kant worden geschoven door de wethouder? Waarom accepteert een gemeenteraad het dat niet alle stukken op tafel komen? Is er geen informatieplicht meer? Steeds meer hoor je wethouders in de gemeenteraad zeggen dat ze de betrokkenen hebben geïnformeerd. Betrokkenen gevraagd hebben naar hun mening. Maar dat is niet wat er van ze verwacht wordt. Ze moeten luisteren, meedenken en zorgen dat de wensen van de betrokken burgers zoveel als mogelijk worden uitgevoerd. Vorige week oordeelde de kortgedingrechter over het verkeersbesluit Europalaan. Dat zet je wel aan het denken. De afweging van alle belanghebbenden waren onvoldoende weergegeven in het verkeersbesluit. Wij vragen ons af hoeveel andere besluiten de toets van de kritiek van een rechter zouden kunnen weerstaan. Onvoldoende alle belangen wegen van de betrokken inwoners is schadelijk voor het vertrouwen in de politiek. En dat vertrouwen heb je zo hard nodig in de aanloop naar de verkiezingen. Met de laatste plaatjes van de presentatie nog op mijn netvlies en de aanbevelingen uit het rapport nog in mijn hoofd loop ik langs de brouwerij.

Handhaven

Ik heb mijn zomerjas uit de kast gehaald. Het is prachtig weer en de temperaturen gaan steeds verder omhoog. Om mensen blij te maken, verstopt de gemeente ieder jaar duizenden krokussen in het gras. Als de zon zijn warme lentestralen over het gras strooit, verschijnen ze uit het niets en vormen een prachtig geel/wit/paars tapijt. Daar worden mensen blij van. Waar mensen minder blij van worden, is het feit dat handhaven niet echt prioriteit heeft in onze gemeente. Ze hebben voor de laatste verkiezingen prachtige borden voor verkiezingsposters in Valkenswaard neergezet. Veel beter dan die houten borden waar iedere partij de ene poster over de andere plakt. Maar dat is kennelijk niet voldoende. Verschillende partijen moeten dan toch nog zo nodig hun posters aan lantarenpalen hangen. Tijdens de verkiezingen heeft het wel iets. Maar na de verkiezingen is het gewoon weer oud papier. En dan zie je dat posters van verschillende partijen blijven hangen. Onze lokale landelijke partijen zijn zo netjes om ze weer te verwijderen, maar de nieuwe partijen, zoals Forum voor Democratie, hebben daar kennelijk geen personeel meer voor. Moet de gemeente dat dan doen? Moeten wij dat gaan betalen? Zijn daar geen regels voor? Steeds meer hoor je het geluid uit de gemeenteraad dat handhaven geen prioriteit is. Waar is dan de partij die voor normen en waarden is? Is het stellen van regels zonder handhaving niet zinloos? Geeft dat niet het verkeerde signaal af? Nee, er mogen geen voertuigen geparkeerd worden op de Markt. Behalve dan op zondag, want het staat er dan regelmatig vol met uiteenlopende voertuigen. Jaren hebben we al regels voor het onderhouden van gemeentelijke monumenten. Maar tegen de eigenaar die het laat vervallen, treden we niet op. Het is dan ook niet vreemd dat we steeds meer monumenten verliezen, zoals op de Hopppenbrouwers, Mgr. Smetsstraat en Bergstraat. Tegen het opzettelijk een monument verloren laten gaan, moet gewoon worden opgetreden. Laatst werd er in de gemeenteraad een pleidooi gehouden voor het handhaven bij een bepaald pand. Dat klopt natuurlijk niet. Regels gelden voor iedereen en handhaven moet zonder aanziens des persoons. Een burgemeester die consequent drugspanden sluit en de strijd aangaat tegen ondermijning, vindt niet echt steun voor handhaving op andere gebieden bij zijn gemeenteraad. We klagen steeds in Brabant dat er sprake is van ondermijning. Maar werken we dat zelf niet in hand door geen prioriteit te geven? Als je niet wilt dat er door de Hofnar gefietst wordt, zorg dan dat er handhaving is of haal het verbodsbord weg. Willen we geen voertuigen op de Markt handhaaf dat verbod dan ook op zondag. Als je staat voor waarden en normen sluit daarover dan geen compromissen. Ja natuurlijk, handhaving kost geld en nee, dat geld komt niet in de gemeentekas terecht. Maar als een zichtzelf respecterende gemeenteraad regels vaststelt om die vervolgens niet te handhaven, is het brullen als een leeuw zonder gebit. Soms krijg je het idee dat handhaving ook selectief wordt toegepast. Het gedogen van zaken maakt het voor ons als inwoners alleen maar verwarrend. We denken dan dat het gewoon mag en toegestaan is. Als er dan plots gehandhaafd wordt, voelen mensen zich ineens gepakt en gaan ze in beroep bij de rechter. Weer opnieuw kostbaar belastinggeld dat gebuikt moet gaan worden voor langslepende juridische procedures. Geld dat we beter kunnen gebruiken voor andere zaken in ons dorp. De vraag blijft of we straks de bal niet heel hard teruggekaatst krijgen. Handhaving geeft duidelijkheid en als we niet handhaven moeten we die regels afschaffen. We kunnen ons ook de vraag stellen of een gemeenteraad, die het niet belangrijk vindt om regels te handhaven, het zelf wel zo nauw neemt met zijn toezichthoudende taak op het college. Nee, dan liever een burgemeester die duidelijk is.

De VOS en de noodklok.

Er was eens een VOS………nee, dit is niet het begin van een mooi sprookje. Het gaat hier wel over de VOS, maar dan niet over het sluwe beestje. De VOS, u weet wel, de Valkenswaardse Omroep Stichting. Daar is nogal wat over te doen op het moment, maar eigenlijk speelt het al jaren, men heeft echter onlangs pas de noodklok geluid. Het gaat namelijk niet goed met onze lokale omroep, die inmiddels al 30 jaar (!) bestaat! Het zou toch zonde zijn als de VOS ophoudt te bestaan, of niet soms? Hier zijn de meningen over verdeeld en we horen zowel positieve als negatieve geluiden over de VOS. Meer innoveren of meer jongeren aantrekken; maar hoe ga je dat doen? De jeugd kan op school en overal gebruik maken van de nieuwste technieken en apparatuur, die lok je echt niet met verouderde apparatuur die het regelmatig laat afweten en hoognodig vervangen moet worden. Betere huisvesting; ook dat is een heikel punt; de huidige huisvesting is immers al onbetaalbaar. Je zou verwachten dat de gemeente die huisvesting faciliteert maar als je weet dat van de € 20.000,- jaarlijkse subsidie al gelijk bijna € 13.000,- terugvloeit naar de gemeente voor huisvesting, kun je je afvragen of dat wel eerlijk is. Creëer je dan niet al bij voorbaat een mislukking? Volgens de VNG (Vereniging van Nederlandse Gemeenten) is er een richtbedrag van € 1,14 per huishouden beschikbaar voor de lokale omroepen. 98% van de gemeentes in Nederland bekostigt op die manier zijn lokale omroep, en 80% daarvan doet dat zelfs met een bedrag dat gelijk is aan of hoger dan het richtbedrag van de VNG. Dat betekent voor de VOS € 13.777,= huishoudens (2015) x € 1,14 = een bedrag van € 15.705,78. Een leuk bedrag, en onze gemeente lijkt dus wel heel gul met z’n subsidie van € 20.000,- Maar als daarvan dan vervolgens meteen € 13.000,- mag worden afgerekend aan de gemeente zelf voor huisvestingskosten, wie spekt wie dan eigenlijk? Of is het soms zo dat de huidige huisvesting gewoon te duur is en een te groot gat in het budget van de VOS slaat? Misschien moet er gekeken worden naar goedkopere huisvesting op een andere plek? Feit is in ieder geval dat de VOS volgens mij best vooruit wil; de kleine maar hardwerkende club van vrijwilligers werkt zich tien slagen in de rondte om de omroep in stand te houden maar de financiële situatie wordt steeds nijpender. ….…Hebt u al eens rondgekeken op de website van de VOS wat ze allemaal doen? (www.rtvos.nl) Als ik zo eens rondneus zie ik dat ze een heleboel activiteiten registreren en organiseren om de inwoners van ons mooie dorp op de hoogte te houden van al het nieuws en te betrekken bij allerlei zaken die van belang zijn voor de Valkenswaardse gemeenschap. Om maar eens wat te noemen: JoPo-dag, raadsvergaderingen, songfestival, bloemencorso, carnavalsmis, interviews met allerlei inwoners etc. Zij dragen daarmee dus een aardig steentje bij aan de bevordering van burgerparticipatie. Hee, dat is mooi! Want burgerparticipatie hebben we met z’n allen toch zo hoog in het vaandel staan? En de overheid wil toch ook zo graag meer burgerparticipatie? Gelukkig is gebleken tijdens de laatste raadsvergadering dat de gemeenteraad de activiteiten van de VOS ook erg waardeert en graag in stand wil houden. We zijn daarom erg benieuwd naar de plannen van de gemeenteraad en het college om de VOS te redden. En wellicht kunnen we straks dan over de VOS zeggen: en hij leefde nog lang en gelukkig……..

Ik weet het nog niet

Het is een prachtige lentedag. Genietend van de zon slenter ik over de Tienendreef naar Dommelen. Ik ben omringd door de schitterende natuur van het Dommeldal. Goed dat er gekozen is om het gebied tussen Lijsterbeslaan en Tienendreef niet vol te bouwen. De laatste weken zie ik op mijn wandelingen dat de gemeente veel nieuwe bomen aan het planten is. Overal zie je dat er gewerkt wordt, oude bomen rooien en nieuwe planten. De voorjaar schoonmaak is blijkbaar begonnen. Ook is de gemeente al enkele maanden bezig met het vervangen van de openbare verlichting. LED verlichting komt er. Het is een hele verbetering. Het is duurzamer en past in het beleid van transparantie. Nee we zijn goed bezig in Valkenswaard. Vlak voor de rotonde zie ik een groot verkiezingsbord staan. Een nieuw bord waarop je geen pamfletten meer kunt plakken. Die staan er keurig netjes op volgorde van lijstnummer al op. Het ziet er netjes uit. Niet meer rondrijden met lijm, ladder en aanhangwagen. Beter dan die houten borden waarop partijen hun pamflet over die van andere partijen plakten. Daarmee de minachting voor de andere partij aangevend en ook daarmee aangevend wat hun mening is over normen en waarden. Nee dit verkiezingsbord ziet er veel beter en veel netter uit. Woensdag is het zo ver. Dan mogen we gaan stemmen, ons democratisch recht gaan uitoefenen. De afgelopen weken zijn de verschillende politieke partijen hard in de weer om de gunst van kiezers voor zich te winnen. Altijd gaat het geweldig goed met Nederland zo vlak voor de verkiezingen. Bezuinigingen zijn dan niet meer nodig. Partijen strooien met vele miljarden, veelal zonder exact aan te geven waar het geld vandaan moet komen en wie het gaat betalen. De ene partij richt zich op het verbeteren van de zorg, de andere op de AOW leeftijd en weer andere op immigratie. Duizelig word je van de beloften, de niet controleerbare feiten, de veranderingen, de persoonlijke aanvallen. Het maakt partijen niet uit of ze met blote billen, fraude, bonnetjesaffaire of halve waarheden in de media komen.  Moe word ik van de uitsloverij van politici. Alles lijkt te zijn toegestaan als je maar in de kijker komt. Sommige partijen worden al uitgesloten terwijl anderen elkaar voorzichtig opzoeken. Honderden onderwerpen komen voorbij. Iedere partij heeft zijn eigen idee over hoe we zaken moeten oplossen in dit prachtige land. Het versterkt de gedachte dat we in de eenheid van ons land steeds meer verdeeld raken. Er kunnen toch geen 31 verschillende goede oplossingen voor een probleem zijn. Er is er toch veelal maar een de beste. Waarom zien die politici dat ook niet. Zij zijn toch de mensen met visie en de mogelijke toekomstige bestuurders van ons land. En woensdag mag ik uit die brij van informatie de voor mij beste partij kiezen. Aan de hand van beloften en plannen waarvan ik nu al weet dat ze niet waargemaakt zullen gaan worden. Waarvan ik nu al weet dat ik over enkele maanden een gevoel van teleurstelling heb. Toch ga ik stemmen omdat ik nog steeds denk dat mijn stem er toe doet. Alles op de koop toe nemend. En daarom denk ik dat in Valkenswaard de verkiezingscampagne voor de gemeenteraad ook al is begonnen. Ook hier zijn we nog een jaar verwijderd van de gemeenteraadsverkiezingen. Ook hier zien we het laatste jaar de politici zich krachtig uitspreken en zich afzetten tegen elkaar. Verschillen gaan maken. Staan dan ook de bomen en lampen in hetzelfde licht als de miljarden beloften van de landelijke politici. Over enkel maanden gaan ook lokale politici smijten met beloften en geld. Zaken die ze in de afgelopen 4 jaar hadden kunnen realiseren. Zo ook zal het na woensdag zijn. De meest onwaarschijnlijke coalitie wordt misschien wel samengesteld. Een coalitie die we niet wilden of niet verwacht hadden. De komende drie jaar zal het minder gaan met het land, maar er is een troost. Een jaar voor de volgende verkiezingen staan we er weer geweldig voor. Vertwijfeld loop ik terug naar Valkenswaard denkend aan al die miljoenen mensen die woensdag voor die hele moeilijke keuze staan. Veel wijsheid.

Jong en vooral onbevangen.

Donderdag was het weer raadsvergadering. Een nieuwe verordening voor de WMO stond op de agenda, na het onthutsende rapport van de Centrale Raad van Beroep. In de commissievergadering draaiden de verschillende partijen al om de hete brij heen. College en coalitiepartijen hadden er veel moeite mee ruiterlijk toe te geven dat de oude verordening niet zo best was.  Niemand wilde daar echt verantwoordelijkheid voor nemen. Ook een door de gemeente gevraagd onderzoek kwam niet ter sprake. Vóór de raadsvergadering demonstreerde de actiegroep Eindhovenseweg tegen het nieuw ingestelde vrachtwagenverbod op de Europalaan. Het Eindhovens Dagblad kopte al: “Valkenswaardse Soap gaat door”. Naar aanleiding van de ludieke actie van bewoners van de Eindhovenseweg werd er een motie vreemd van orde van de dag ingediend. Opvallend was dat vooral naar de in het verleden gemaakte afspraken werd verwezen en dat deze principieel en dominant blijken te zijn. Of het enige oplossing oplevert voor de bewoners aan Eindhovenseweg en Europalaan is nog maar de vraag. Blijkbaar zijn principes belangrijker dan praktische oplossingen. Blijkbaar tellen de inzichten en het meedenken van burgers nog niet mee.

Nee, dan de JOPO-dag met de leerlingen van Were-Di. Wat een verademing en onbevangenheid. Wie denkt dat deze jongeren niet maatschappelijk geëngageerd zijn heeft het gewoon mis. Wie denkt dat ze niet weten wat er leeft in hun dorp, heeft het gewoon mis. Ze weten precies waaraan we in Valkenswaard behoefte hebben. Ze benaderen het gewoon anders. Minder omslachtig en met minder gevoel voor theater. Onbevangen en recht door zee. Ze zijn bereid om te leren en te luisteren. Nemen zaken snel in zich op en vormen er meteen een mening over. Ongecompliceerd. De discussies met elkaar gaan ze niet uit de weg. Natuurlijk moeten ze nog veel leren en natuurlijk hebben ze nog geen grote ervaring. Ze beseffen best goed dat zij straks het stokje van ons moeten gaan overnemen. Zij erven wat wij ze nalaten. En daar zit het nou precies in. Wij denken in ‘zuilen’ en ‘partijen’ en veel vaker nog in problemen. Zij denken in ‘samen zoeken naar een oplossing’. Niet gaan voor je eigen belangen, maar voor het gemeenschappelijke belang. Als je voorstel onvoldoende draagvlak heeft en krijgt, dan meteen intrekken. Zoeken naar de beste oplossing en die steunen. Wat hebben ze tijdens de JOPO-dag hard gewerkt en veel geleerd die jongeren. Gewoon zeggen wat je vindt ook al is dat nog wat cru en ondoordacht. Maar je weet wel wat ze bedoelen. Het komt veel meer uit het hart dan uit het hoofd. De JOPO-raadsvergadering was een verademing. Heerlijk om jongeren te zien gaan voor hun project en hun idee. Prima hoe ze samen overleggen en tot een compromis komen. Eerlijk naar elkaar uitspreken wat ze voelen. Hoe zou de raadsvergadering van afgelopen donderdag er uit hebben gezien als die door dezelfde jongeren was gedaan? Dan was het WMO-rapport zeker ter tafel gekomen. Dan was daar een keihard oordeel over gegeven. En wat zouden de jongeren gedaan hebben met de Eindhovenseweg en Europalaan? Hoe zou Valkenswaard er dan uit hebben gezien? Was dan het bochtje naar rechts ook verlegd van de Europalaan naar de Eindhovenseweg? Onze jongeren zijn al behoorlijk op weg om de zaken over te gaan nemen. Alleen wij moeten nu plaats durven maken en ze de ruimte geven. Dan moet je er als politicus ook zijn op een JOPO-dag en de toekomstige bestuurders van ons land/dorp willen begeleiden en ervaringen met elkaar willen delen. Die link moet je willen en durven maken en hun eerlijke vragen ook eerlijk willen beantwoorden. De jongeren zijn er klaar voor en gaan straks hun eigen platform kiezen om ons land/dorp te besturen. Zorg dat je er bij bent, want ze lopen je net zo gemakkelijk voorbij.

 

Ja wij kunnen dat!

De eerste maand is al voorbij. De tijd gaat vlug. Over 1 maand zijn de verkiezingen voor de Tweede Kamer en over 13 maanden zijn er gemeenteraadsverkiezingen. We hebben dan de gelegenheid het politieke landschap te veranderen als we dat willen. In de aanloop daartoe is het van belang eens na te denken wat we hebben en wat we eigenlijk willen. Nu zullen stemmen van de inwoners van Valkenswaard niet echt het verschil maken voor de zetelverdeling in ons parlement, maar toch. Iedere stem telt. Het is een belangrijk democratisch recht dat we in ons land vrije verkiezingen hebben. Daarvan moeten we ook gebruik maken. Dat moeten we ook doen bij de verkiezingen voor onze gemeenteraad. Maar dan moeten we wil weten wat we willen en waar we met ons dorp naar toe willen. Iedereen heeft daar een eigen verantwoordelijkheid in. Kom steek je handen uit de mouwen en begin. De horeca zou kunnen beginnen om beter te gaan samenwerken. Duidelijk maken wat ze eigenlijk willen en hoe ze dat willen bereiken. Het oude dorpsgezicht terug? Nadenken over de wandelboulevard en verkeersarme Markt en Eindhovenseweg. Hoe ga je daar op inspelen zonder steeds naar de gemeente te kijken. De winkeliers zouden kunnen nadenken over een mooi en compact winkelcentrum. Een verkeersarme omgeving met een diversiteit aan winkels. In de Kerverij een Foodstore met 15 pop-up restaurants. Willen we wel of niet onze regiofunctie terug? Niet kijken wat de gemeente gaat doen maar zelf proactief aan de slag gaan. Niet afhankelijk van ideeën van ambtenaren en politiek maar zelf zeggen wat je wilt en het ook gaan realiseren. Onze inwoners moeten er rekening mee gaan houden dat de gemeente steeds minder voor hen zal gaan zorgen. Ze zullen steeds meer zelf moeten gaan organiseren en voor zichzelf moeten gaan zorgen. Hoe gaan we dat doen? Wat willen we in de wijken en buurten? Is dat afhankelijk van een groep vrijwilligers of willen we zelf ook iets gaan doen. Maak je los van organisaties die er alleen maar zijn om zichzelf in stand te houden. Bedenk nieuwe vormen van samen leven in ons dorp en maak daar waar nodig gebruik van instituten. Hoe willen we als samenleving de verantwoordelijkheid dragen over elkaar. Samen maken we dit dorp leefbaar, veilig en zorgzaam. Soms hebben we daar de gemeente voor nodig, vaak kunnen we het zelf veel beter. De ambtenaren zouden meer moeten luisteren naar de inwoners. We weten zelf veel beter wat goed is voor ons dorp. Ambtenaren moeten weer dienaren worden. Dienaren die ons helpen in ons streven om ons dorp beter te maken. Dienaren die ons dorp kennen en daar ook wonen. Dat kunnen ze alleen als wij weten wat we willen en daarover ook echte vragen stellen. We moeten in ons dorp af van de bobo’s. De kleine groep mensen die de dienst uit lijken te maken. Maar daarvoor moeten we wel zelf iets gaan doen. De handen uit de mouwen en niet achter de geraniums blijven zitten. De lokale politiek zal iedere dag moeten luisteren naar de inwoners en niet een keer in de vier jaar. Weg met de steeds terugkerende tegenstellingen. Weg met het steeds veranderen van de werkelijkheid. Begin met openheid, eerlijkheid en transparantie. Begin met iedere dag te vechten voor het terugkrijgen van het vertrouwen. Kies voor het krijgen van een breed draagvlak. Dat is anders dan het halen van stemmen. Beloof liever niks en werk met iedereen samen. We moeten echt allemaal bereid zijn de handen uit de mouwen te steken. Er komen andere tijden aan en die verandering kunnen we zelf doen of we kunnen het laten doen. Als inwoners zouden we ons de regie niet uit handen moeten laten nemen. En ja in Valkenswaard kunnen we dat als we het ook echt willen! De veranderingen beginnen bij jezelf en beginnen nu.

Politiek Café Valkenswaard.

Politieke Café’s
14 februari 2017: Lijsttrekkersdebat o.l.v. Lucas van Houtert in Stadscafé "De Senaat". Televisie: 11-03-2017: JOPO-dag. 22-04-2017: twee fracties gemeenteraad. 28-10-2017: twee fracties gemeenteraad. 25-11-2017: twee fracties gemeenteraad. 24-02-2018: zes fracties gemeenteraad. Radio: voorlopige uitzenddata: 11-09-2017, 23-10-2017, 13-11-2017, 11-12-2017, 15-01-2018, 12-02-2018.
August 2017
S M T W T F S
« Jul    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031