Opgevangen in de Wandelgangen


  • dat een deel van de gemeenteraad ‘not amused’ was met de publicaties over de Dakar-presentatie op het Eurocircuit.
  • dat ook de mensen op de social media zich niet onbetuigd lieten.
  • dat de burgemeester naar het schijnt zijn steentje heeft bijgedragen aan de verwarring.
  • dat de dahliaparade op de tweede zondag van september open staat voor deelnemers van buiten de gemeentegrens.
  • dat ook in Valkenswaard aandacht wordt gevraagd voor de vervuiling door kunststof voorwerpen zoals ballonnen en confetti.
  • dat op enkele plaatsen in Dommelen fors de Valkenswaardse snoeischaar is gehanteerd. Overigens naar tevredenheid van diverse omwonenden.
  • dat de volgende Omloop van Valkenswaard misschien wel op Belgisch grondgebied wordt verreden. Beter een goede buur dan een verre vriend(in het Provinciehuis of Het Torentje).
  • dat de nieuwe sporthal De Wedert binnenkort zijn sporters kan begroeten.
  • dat de bestrating bij de hoofdingang niet naadloos aansluit op de openslaande deur.
  • dat de Valkenswaardse weekmarkt in de zomermaanden weer uitgebreid wordt met een groep vintage-kramen.
  • dat één van de gemeenteraadsleden zich vergiste in het getal: “We gaan er weer voor de volle 50% tegenaan.”

De Wandelaar

Ga voor de inhoud

Het waren spraakmakende weken in de Valkenswaardse politiek. De toekenning van de nieuwe zendmachtiging voor de lokale omroep gaf veel reuring in de gemeenteraad. Op het laatste moment probeerde enkele partijen toch nog de besluitvorming te vertragen om zo meer tijd te krijgen voor een betere afweging. De coalitiepartijen hadden echter samen besloten voor de VOS te kiezen. Een vertraging van de besluitvorming werd dan ook weggestemd. Nu mag iedereen natuurlijk meer tijd vragen om zijn afweging te maken, maar er was al veel tijd gegeven of vergeven. De vraag is of er niet veel meer speelde en of alle kaarten wel op tafel zijn gelegd? Sommige fracties vertrouwde het advies van het college niet. Het college daarentegen deed een uiterste poging om aan te geven dat zij er alles aan hadden gedaan om de gevraagde advisering zo objectief mogelijk te laten of doen plaatsvinden. In de raadsvergadering werd door een fractie de integriteit van een of meerdere niet nader door hem genoemde raadsleden ter discussie gesteld. Gelukkig greep ook hier de voorzitter in en voorkwam zo mogelijk persoonlijke schade. In de commissievergadering werd er door enkele fracties vraagtekens gesteld bij de objectiviteit van een lid van de adviescommissie. In dezelfde vergadering werd door de raadsleden daar nauwelijks op ingegaan. Blijft de vraag waarom dit dan wel gebeurd in de raadsvergadering. Gelukkig werd de adviescommissie in bescherming genomen door het college. Willen we zo met mensen omgaan? Dat vroegen wij ons ook af, naar aanleiding van alle tumult op facebook over de voedselbank. Daar werd in verschillende reacties wel erg op de man, in dit geval op de vrouw, gespeeld. Het collegebesluit is een besluit van alle leden van het college en niet van een wethouder. Waarom dan een wethouder zo persoonlijk aanvallen? Is het een vorm van zich niet gehoord voelen? Een manier om je gelijk alsnog proberen te halen? Mensen opzettelijk beschadigen? Natuurlijk mag je het oneens zijn met het door haar gevoerde beleid. Natuurlijk mag je allerlei meningen hebben over de voedselbank of de lokale omroep. Maar voer dan de discussie op de inhoud en speel niet op de persoon. De vraag is ook of zo een houding op den duur niet tegen je gaat werken. Dat je draagvlak verliest. Je ondanks je inzet niets meer kunt bereiken. Bemoei je met die discussie en neem er aan deel. Kijk naar wat goed is voor ons dorp. Hoe je Valkenswaard kunt helpen naar een betere toekomst. Bestrijd elkaar met argumenten maar accepteer ook dat je verliest omdat er misschien een hoger, algemeen, belang is. We moeten elkaar blijven aanspreken om te proberen een betere samenleving te bewerkstelligen. Samen maken we carnaval, bloemencorso en vieren we de bevrijding. Samen maken we ook ons dorp. Samen maken wij ook de reclame voor ons dorp, in de vorm van een omroep. Speel dus op inhoud en niet op persoon.

Valkenswaard gegijzeld….

Herhaling van een artikel uit november 2018

Dat zou nog eens een mooie krantenkop zijn niet waar? Figuurlijk gesproken blijkt dit helaas maar al te vaak waar. Regelmatig wordt ons dorp in zijn voortgang belemmerd door klagers en actiegroepen. Men zou zichzelf de vraag daarbij kunnen stellen, wanneer gaat het algemene belang voor het persoonlijke belang, dit met het oog op de toekomst van ons dorp. Uiteraard heeft de belanghebbende het recht tegen een voorgenomen besluit bezwaar te maken. Zijn rechten moeten immers worden gerespecteerd. Dit levert echter vaak een bezwaarschrift op bij de bezwaarcommissie of een procedure voor de rechtbank. Met als gevolg dat al die tijd de uitvoering van het besluit op een laag pitje staat. Zo kan een nieuw  bestemmingsplan leiden tot het niet kunnen bouwen van nieuwe woningen. Een nieuwe woonwijk leiden tot een eventuele dood van een niet nader te noemen crosscircuit voor motoren en auto’s en  een nieuwe randweg tot grote overlast bij omwonenden. Voor sommige van onze inwoners is procederen een tweede natuur geworden, voor anderen een uiterst middel. Blijft staan dat daar waar de overheid de belangen van personen schaadt, er de mogelijkheid moet zijn om daar tegen in beroep te gaan. Maar je kunt je ook de vraag stellen  waar dit stopt? Moet een overheid niet op enig moment kunnen zeggen dat ze het besluit toch gaat uitvoeren in het algemeen belang, het belang van ons allemaal?  Is een kleine groep mensen in ons dorp misschien verantwoordelijk voor het tegenhouden van de vooruitgang in ons dorp? Bij een recentelijke commissievergadering over voornoemd crosscircuit waren diverse insprekers. De 146 bewoners van de Lage Heide en een omwonende die duizenden handtekeningen had verzameld. De bewoners vroegen om vermindering van de overlast, de sympathisanten vroegen voor de handhaving van het circuit. Hoe zal deze afweging in onze gemeenteraad worden gemaakt? Nog even los van alle problemen die het bestuur hiermee al heeft  en de uitspraken van de verschillende rechters. Was dit te voorkomen geweest door de toekomstige bewoners voldoende te informeren en aan het woord te laten? Heeft de gemeente de toekomstige bewoners wel voldoende, tijdig en gedetailleerd geïnformeerd over de omgeving en het Eurocircuit? Kijk  maar eens naar het verloop van de procedure rondom het bestemmingsplan Dommelkwartier. Wat hebben alle procedures tegen onze gemeente opgeleverd? In ieder geval geen uitbreiding. En is dat een juiste beslissing als je naar de toekomst kijkt? Als we terugkijken naar afgelopen jaren  zien we veel procedures tegen besluiten van onze gemeente. Procedures die soms jaren duren en uiteindelijk slechts een marginaal effect op de plannen hebben. Maar wel zoveel effect dat we de vlucht vooruit missen. Oftewel, steeds te laat zijn en achter de feiten blijven aanlopen. Iedereen moet de mogelijkheid hebben om zijn recht te krijgen, maar soms gaan algemene belangen nu eenmaal vóór persoonlijke belangen!

Opgevangen in de Wandelgangen

-dat Woningbelang wel snel werk wil maken van de bouw van meer sociale huurwoningen.

-dat het van wezenlijk belang is dat vooral jongeren zich kunnen blijven vestigen in Valkenswaard

-dat bij de ijsboerderij aan de Luikerweg een bijzondere speelgelegenheid ontstaat; een ondernemer die ook echt iets onderneemt.

-dat het vernieuwde zwembad aardig wat mensen trekt

-dat het woongebied Lage Heide alsmaar voller wordt bebouwd

-dat Dommelen straks een eigen ‘restaria’ rijker is

-dat de verkeersdrukte op de Bergstraat in Dommelen en de Dorpsstraat in Borkel en Schaft gevoelsmatig nog altijd toeneemt

-dat links en rechts al uitgebreid gesproken wordt over de nieuwe inrichting van de Eindhovenseweg

-dat lokale politici zelfs nog iets kunnen leren van de Romeinse staatsman Cicero: “Argumenten moet men wegen, niet tellen.”

De Wandelaar

Veraf en toch dichtbij

Ja, het is al weer vier jaar gelden dat we mochten gaan stemmen voor de Provinciale Staten van Noord Brabant. De tijd gaat snel. Ook nu zijn de verkiezingscampagnes laat op gang gekomen. Het lijkt wel of het niet echt leeft bij de bevolking. Veel Haagse politici komen naar onze provincie om hun partijgenoten te ondersteunen. Een mooi gebaar. Samen staan we sterk. Een keer in de vier jaar heeft Den Haag belangstelling voor onze provincie. Daarna zie je ze echt niet meer. Dan gaat het weer over de randstad. Nee, een gevoel dat we in Den Haag echt gehoord worden is er niet echt. De grote partijen komen weer met hun bekende slagzinnen en onderwerpen zoals. Meer ruimte en vrijheid voor de agrarische sector, minder geluidsoverlast van Eindhoven Airport, bestrijding van ondermijning, meer aandacht voor ouderen, meer woningbouw, minder files. En zo zijn er nog veel meer onderwerpen die iedereen kent. Maar kijk nou eens terug. Kijk nu eens niet naar Den haag. Kijk gewoon naar de grote toren in Den Bosch. Wat hebben ze daar waargemaakt van al hun beloften? Wat hebben zij voor ons Brabant voor elkaar gekregen? Wat heeft ieder van ons gemerkt van hun beleid en beslissingen? Eerlijk gezegd vraag je je soms af wat er anders zou gaan als ze er niet waren. Zou dan de regio Eindhoven zelf naar Den haag moeten? Zou het minder gaan met onze provincie? We zullen het nooit weten. Toch is het van belang dat we gaan kiezen voor de Provinciale Staten. Immers zij kiezen onze vertegenwoordigers in de Eerste Kamer. En dat is wel heel belangrijk. De kamer van heroverweging en rijp beraad. Maar misschien moeten we eens kiezen voor andere vertegenwoordigers. Jongere mensen met frisse ideeën. Geen ruzie makende politieke coryfeeën, vechtend voor hun eigen belangen en persoon. Nee, gewoon jongeren met een nieuwe kijk op onze provincie. Want in de afgelopen vier jaar is onze provincie door het huidige bestuur niet echt veranderd of verbeterd. De geluidsoverlast is niet minder geworden en de boeren zijn nog steeds niet zeker of ze morgen nog bestaan. Gemeenten zijn niet samengevoegd en onze wegen en samenleving zijn niet veiliger. Er valt deze maand echt iets te kiezen. Je kunt kiezen voor vernieuwing en andere mensen. Dus ga in ieder geval stemmen en maak gebruik van je democratisch recht. De uitslag op 20 maart is dan ook dat, wat wij als provincie verdienen. We wachten af wat dat zal zijn!

Samen voor je dorp

Het jaar is nog jong en we hebben allemaal veel goede voornemens gemaakt. Een van die voornemens zou kunnen zijn; dat je je meer gaat inzetten voor je dorp. Gaat deelnemen aan culturele evenementen of mee gaat helpen in de besluitvorming van je gemeente. Per slot van rekening ben je hier geboren of in ieder geval ga je hier oud worden. Wat is er dan mooier, dan zelf mee zorg te dragen voor wat er in je gemeente gaat gebeuren. De lokale politiek wordt steeds ingewikkelder. Je kunt je afvragen of de door ons gekozen dames en heren het werk nog wel goed aankunnen. Kunnen zij alle onderwerpen waarover ze moeten gaan beslissen, wel goed afwegen. Zo wordt er bijvoorbeeld in de gemeenteraad gesproken over de besluitvorming rondom de boodschappenmand. Veel raadsleden zeggen zich voor het blok gezet te voelen. Sommige raadsleden werd uitdrukkelijk gezegd, dat zij met de fractie mee moesten stemmen en niet konden afwijken. Andere raadsleden willen zo snel mogelijk van het huurcontract af. Weer andere raadsleden zijn zeer tevreden over de besluitvorming. Maar toch; het zit veel raadsleden niet lekker hoe het gegaan is. Op een of andere manier voelen ze zich er niet prettig bij. Je kunt natuurlijk denken dat het hun probleem is, maar is dat wel zo? Is  besluitvorming niet een zaak die ieder van ons aangaat? Samen werken aan een gemeente waar het voor iedereen goed wonen is. Het instellen van een taskforce om de gemeenteraad te helpen, wil niet echt opschieten. Ambtenaren zijn bang dat naast de raadsleden er ook burgers in komen. Hoe ga je met die mensen dan om? Zouden we geen burgerpanels kunnen maken? Een groepje inwoners die de raadsleden helpen bij het nemen van besluiten. Niet vanuit een partij politieke achtergrond of visie, maar vanuit het idee het beste voor ons dorp te willen. Een cliëntenraad voor raadsleden of zo iets dergelijks. Groepjes die zich vastbijten in een zaak en informatie geven aan de raadsleden. Zou daarmee het werk van onze raadsleden niet veel beter kunnen gaan of verlopen. Zouden we er dan allemaal niet veel beter van worden. Kijk en daar gaat het nu om. Wij allemaal willen er beter van worden en er een goed gevoel aan overhouden. Je prettig voelen zo gezegd. Is het oprichten van burgerpanels een van onze goede voornemens in dit nog jonge jaar?

Opgevangen in de Wandelgangen


 
dat het met twee verkiezingen op de agenda een heet voorjaar gaat worden -dat we benieuwd zijn naar het stemgedrag van de mensen in Valkenswaard- -dat de klimaatdiscussie een sterk bepalende factor kan zijn -dat de verwachtingen voor 66ste Striepersgatse carnaval hoog gespannen zijn – dat de omgeving van afvalcontainers op de diverse pleinen ook door eigen bewoners wordt verwaarloosd – dat de oversteek Europalaan/Ooistraat een gebed zonder eind lijkt – dat op tal van plaatsen in Valkenswaard al volop ledverlichting brandt – dat de mensen in het buitengebied een snelle internetverbinding gaan krijgen – dat enkele voetbalclubs binnen de gemeente Valkenswaard het behoorlijk af laten weten – dat na de High Tech Campus Eindhoven de Valkenswaardse Maastrichterweg een nieuwe regionale hotspot wordt – dat menigeen in de politiek zich wel eens de uitspraak van Confucius ter harte mag nemen: ”Een mens heeft twee oren en één mond om twee keer zoveel te luisteren dan te praten.”

De Wandelaar

Nieuw

Aan het begin van het jaar is het een goede gewoonte om elkaar het beste toe te wensen. Dat doen we meteen na de jaarwisseling met buren en vrienden. Bij bedrijven en organisaties gebeurt dat enkele dagen later. Iedereen doet dat op zijn eigen manier. Zo ook bij overheidsinstellingen. Onze bestuurders geven een receptie in het huis van onze gemeente. Besturen van verenigingen en organisaties die een, voornamelijk financiële, relatie hebben met de gemeente komen dan bijeen. Een ons kent ons bijeenkomst. Ze wensen elkaar het beste voor het nieuwe jaar en een goede samenwerking. In de afgelopen jaren hebben we kunnen vaststellen dat de belangstelling voor dit soort bijeenkomsten steeds minder wordt. Ook dit jaar waren er maar iets meer dan honderd mensen aanwezig. De inwoners van ons dorp blijven om een of andere reden weg. Kerkdorpen organiseren hun eigen feestje en nodigen de gemeente uit. De besturen van veel verenigingen komen niet meer. Natuurlijk staat het iedereen vrij om te komen maar toch is het vreemd. De vraag is of de nieuwjaarsreceptie in deze vorm niet zijn langste tijd heeft gehad. Zijn we niets toe aan iets nieuws. Een bijeenkomst die laagdrempelig is en waar Valkenswaardse mensen gewoon even onder elkaar zijn. Een feest van herkenning maar ook gewoon gezellig. Waar je politici kunt aanspreken maar ook bestuursleden van een club. Waar je elkaar tegen komt omdat je samen iets van het dorp wilt maken. Waar goede ideeën geboren worden en afspraken gemaakt. Waar verbinding plaats vindt en saamhorigheid ontstaat. Waar de burgermeester een vlammend betoog geeft over wat we allemaal hebben gedaan en gaan doen. Waar gesproken wordt over de nieuwe lokale democratie. Waar iets te doen is. Leven en reuring, zang en dans. Waar we naar toe gaan omdat ze anders de volgende dag aan je vragen waar je was. We hebben je gemist zeggen ze tegen je. Nee die receptie moet anders. Minder saai en voorspelbaar. Beschouwend en met de nodige zelfkritiek. Nodig een visionair uit. Maak het boeiend. Het is niet te hopen dat de nieuwjaarsreceptie van dit jaar maatgevend is voor het komende politieke jaar. Dan zal het een saaie en niet echt spannende bedoening worden. Nou gemeente je hebt een jaar om iets te bedenken. En is het misschien een suggestie om de inwoners er bij te betrekken?

Integriteit

Het nieuwe jaar is begonnen en meteen staat er al een belangrijk onderwerp op de agenda van de raadsvergadering. De verordening Integriteit. De gemeente heeft twee verordeningen gemaakt. Een voor de raadsleden en een voor het college van burgemeester en wethouders. In deze verordening staat omschreven wat integriteit is en waaraan de betreffende leden zich dienen te houden. Mogelijke overtredingen proberen we eerst samen op te lossen en als het niet lukt kun je naar de burgemeester gaan. Eigenlijk is het niets nieuws, want wettelijk gezien is er altijd een verordening geweest. We hebben echter nu een nieuwe en meer op deze tijd geschreven verordening. Zeker naar aanleiding van meerdere vermoedelijke integriteitsschendingen in onze gemeente is het goed de verordening weer eens aan te scherpen en te vernieuwen. Naar aanleiding van de economische crisis hebben we ook een ambtseed gekregen voor bankmedewerkers. Allemaal met de bedoeling om integer te gaan handelen.  Want integer is onder meer: eerlijk en betrouwbaar,  niet omkoopbaar, onbesproken, onschendbaar, transparant. Dat willen we dus vastleggen in een verordening. Een wettelijke regeling. De vraag is; wie er zich in wil vereenzelvigen met bijvoorbeeld oneerlijkheid of onbetrouwbaar en omkoopbaar? De doorsnee inwoner van ons prachtige Valkenswaard zal zich zeker niet bezighouden met dit soort praktijken. Zou het iets te maken hebben met macht en geld? Raadsleden hebben de macht om te besluiten, het college heeft de macht en geld bij de uitvoering en de ambtenaren hebben de sturende macht bij de advisering. Moeten we dus voor een kleine groep mensen die ons besturen zo’n verordening opstellen. Is de verleiding voor de gekozen vertegenwoordigers te groot? Moet deze verordening niet ook van toepassing zijn op door de gemeente aangestelde leden van adviesraden? Zij leggen immers in tegenstelling tot ambtenaren, raadsleden en bestuurders geen ambtseed af. Welke belangen hebben zij bij het geven van een advies?  Integriteit moet door de gehele keten zitten. Het mag nergens ophouden. Het is een zaak van iedereen en niet uitsluitend van een burgemeester, zoals wel eens wordt gezegd in ons dorp. Integriteit is de manier waarop je omgaat met je medemens. Geen leugens, geen tweede of dubbele agenda en ook geen geheime afspraken. Alles wat je doet, moet te toetsen zijn.  Soms denk je wel eens dat de ambtseed onze bestuurders niet veel zegt. Dat de inhoud daarvan niet begrepen wordt, of met een korreltje zout kan worden genomen. Toch is die plechtige belofte het begin voor iedereen in een openbare functie. Die belofte is veel sterker dan een verordening. Als je met die belofte niet kunt omgaan kun je ook niet functioneren in een dienende openbare functie. Maar het zal de tijdgeest wel zijn, die ons ertoe dwingt om regels en verordeningen te maken om gewoon als fatsoenlijk mens te kunnen leven. We zullen zien wat er gaat veranderen als deze verordening is aangenomen.

Samenwerken hoe zit dat?

Al jaren werkt Valkenswaard samen met de gemeente Cranendonck en Heeze-Leende. Met deze twee prachtige buurgemeenten vormen we de A2- samenwerking, een prima naamgeving zal later blijken. Toen de provincie enkele jaren geleden, op aandringen van de rijksoverheid, wilde overgaan tot fuseren van gemeenten, nam Valkenswaard een belangrijke stap: Samenwerken met de buren. In het verleden was Valkenswaard sterk gericht op de Kempen, maar nu koos ze voor een andere weg: Samenwerking met onze directe buren gelegen aan de overkant van die drukke A2. De één sterk aangewezen voor zijn voorzieningen op Geldrop en de andere op Weert. Kortom, wat is eigenlijk de gemene deler? In ieder geval een slechte busverbinding van Cranendonck naar Valkenswaard en terug.  Voordeel is wel dat als je samen 67.000 mensen groot bent, de provincie minder snel op de proppen komt met een voorstel tot fusie. De gevolgen waren echter groot: Personeel werd overgeheveld en er werd vanaf dat moment decentraal gewerkt. De post voor de gemeente Valkenswaard, verlaat de eigen postkamer om via een omweg, namelijk de postkamer van Cranendonck, vervolgens weer op het eigen honk terug te komen. Samenwerken dient te leiden tot besparing maar lijkt het vervolgens niet te doen. Zo wordt een raadsvoorstel in Valkenswaard aangenomen om een ambtenaar te benoemen voor toezicht in het sociaal domein. Een ambtenaar die moet kijken of het geld dat de gemeente uitgeeft voor zorg, ook door de leveranciers geleverd wordt. Op zich een goede zaak. Maar wat blijkt nu?. De ambtenaar zou worden aangesteld in A2-verband. Echter Heeze-Leende en Cranendonck zien het niet zitten en doen niet mee met als gevolg dat Valkenswaard het geheel uitstelt en een speciale commissie vragen stelt. Er zijn immers grote kosten mee gemoeid, lees een riante salariëring. De betreffende ambtenaar moet in staat worden geacht om de accountantsverklaring van de zorgleveranciers te controleren. Als de  buren dan toch niet mee willen werken en de kosten voor Valkenswaard alleen veel te hoog worden, is het wellicht verstandig deze ambtenaar niet aan te stellen. Dit levert bovendien een, voor Valkenswaard, zeer nuttige besparing op. Een reden voor ons als Politiek Café om eens nader op deze ‘samenwerking’ in te zoemen en wat blijkt? De trend is om op verschillende onderwerpen gewoon het eigen pad te volgen en vooral níet samen te werken!  Iedere gemeente heeft haar eigen WMO-verordening, haar eigen adviesraden, haar eigen beleidsambtenaren en oh ja,  huisvuil regelen we liever met Eindhoven en Geldrop en niet in A2 verband. Ooit is deze keuze gemaakt maar met welk doel? Samenwerken? Een blok vormen? Kostenbesparing? Liggen onze roots niet meer aan deze kant van de autosnelweg? Bij Bergeijk of Veldhoven? Daar waar wij als inwoners van Valkenswaard ons verzorgingsgebied hebben? Misschien eens goed om zaken te heroverwegen en toch goede buren te blijven. Een voorspoedig 2019.

May 2019
S M T W T F S
« Apr    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031