Falen is betalen

Dit jaar is de eerste keer dat het huidige college een volledig zelfstandige begroting aan de gemeenteraad zal aanbieden. In de vorige begrotingen moesten zij de beslissingen van het vorige college in goede banen leiden. Nu wordt er door verschillende partijen in onze gemeenteraad al jaren gehamerd op het feit dat de financiën van onze gemeente niet op orde zijn. En eerlijk gezegd is het college van H&G, CDA en PvdA erin geslaagd om de zorgvuldig opgebouwde reserves van 15 miljoen euro terug te brengen tot iets meer dan 3 miljoen euro. Er is volgens de betreffende partijen geen sprake van potverteren maar van investeren in de toekomst. Ook verwijst men graag naar de bezuinigingen die de nationale overheid opgelegd heeft in de zorg en naar het groter aantal taken die de gemeenten moeten uitvoeren. Dat is ook wel gedeeltelijk waar, maar de vraag blijft of het vorige college wel voldoende op onze centen hebben gepast. Er is een structureel tekort en er moet dus geld gegenereerd worden. De in de vorige 10 jaar geslagen gaten moeten worden gedicht. Dat gaat het college doen in de komende begroting. Of, zoals het college zegt, men gaat de balans zoeken tussen ambitie en financiële middelen. Kijk en dat hebben ze blijkbaar de afgelopen 10 jaar niet gedaan. En dus moeten de inwoners de gevolgen van dit beleid gaan betalen. Daarom heeft het college voorgesteld om allerlei leges en heffingen te verhogen. Waar H&G enkele jaren geleden de toeristenbelasting afdeed als onvriendelijk, voert men deze nu toch in. De bouwleges, de heffing afvalstoffen en reinigingsrechten, rioolheffing, parkeerbelasting, reclamebelasting en precariorechten worden verhoogd. Maar ook de WOZ belasting gaat omhoog. De inwoners gaan nu boeten voor een falend financieel beleid. Zo gaat dat eenmaal in ons land. Bestuurders en gemeenteraad passen niet goed op en de gevolgen zijn direct verhaalbaar op de burgers. In totaal moet dat meer dan 1,6 miljoen euro gaan opleveren. Daarmee zou Valkenswaard weer op koers liggen. Maar is die informatie wel juist? Hebben we ook rekening gehouden met de diverse claims die onze gemeente nog boven het hoofd hangen? Of maken we Valkenswaard dan nog duurder om in te wonen? De onbalans die er is met de omliggende dorpen wordt steeds groter waardoor het inwoneraantal steeds minder snel zal stijgen. De inkomsten dus ook. En daarmee zijn we in een neergaande spiraal terecht gekomen. Dat kunnen we als kiezers slechts een keer per vier jaar corrigeren, maar is het dan niet te laat? Is het geld dan niet al op? Zijn de lasten wel in overeenstemming met de inkomsten in de komende jaren? Al die mooie cijfers zijn niet meer dan aannamen. Weinig staat vast. Wat wel vast staat is hoe royaal we in ons dorp willen leven. Ook staat vast dat deze extra belastingen ongeveer 55 euro per inwoner gaat kosten. Eens is het plafond bereikt. Wij wensen de leden van de gemeenteraad veel wijsheid in hun besluitvorming.

Opgevangen in de Wandelgangen

  • dat  het onderhoud aan de rijbaan en de fietspaden op de Damianusdreef in Dommelen aardig wat overlast met zich meebrengt
  • dat het nieuwe bestemmingsplan voor het Eurocircuit vanwege ‘Programma Aanpak Stikstof’ enige vertraging oploopt
  • dat zodoende de emoties tot enige bedaring kunnen komen
  • dat de leegloop in het winkelcentrum niet te stuiten lijkt
  • dat de atletiekclub een prachtige accommodatie heeft gekregen
  • dat De Valk en SV Valkenswaard strijden om de voetbalhegemonie van Valkenswaard
  • dat aan de Leenderweg wel een erg groot stuk industrieterrein braak ligt
  • dat de Luikerweg er enigszins aangepast uit komt te zien
  • dat de gemeentelijke begroting voor het volgend jaar de gemoederen al aardig bezighoudt
  • dat de mensen in Dommelen mee mogen beslissen over de wijze waarop, na de komst van de Westparallel, het sluipverkeer kan worden geweerd en de leefbaarheid kan worden gegarandeerd
  • dat schrijver Harry Mulisch ooit zei: ,,Politiek zou zonder het slechte geheugen van de mensheid helemaal niet mogelijk zijn.”

De Wandelaar

Burgerinitiatief Transparant Bestuur

Vroeger had je volksvertegenwoordigers nu zijn het politici. Regelmatig kun je dat horen of lezen. Daarmee geeft de kiezer aan dat er in de afgelopen decennia iets gewijzigd is in het beroep van bestuurder. De volksvertegenwoordiger is degene die zeer betrokken is bij het wel en wee van zijn kiezers en verantwoording draagt voor veel meer dan zijn kiezers. De politicus is degene die er zijn beroep van heeft gemaakt om het volk te vertegenwoordigen, waarbij macht en geld belangrijker zijn dan het wel en wee van degenen die hij/zij vertegenwoordigt. Om macht en geld te behouden heiligt vaak het doel de middelen. Door deze wijzigingen in de politiek komt de onderzoekjournalistiek sterk op. Niet alleen op nationaal maar vooral ook op wereldniveau. Denk maar eens aan de Panama-papers, Paradise-papers of de Shell-papers. Die onderzoeken hebben  aangetoond dat wat er door de politici steeds gezegd is, niet in overeenstemming is met de waarheid. Het toont aan dat een overheid of bestuur er belang bij heeft dat dat soort documenten niet of niet helemaal bekend wordt. Het onderzoeksteam “Follow the Money” toont in Nederland regelmatig aan hoe bepaalde dossiers in werkelijkheid zijn gegaan. Dit toont dan aan dat het handelen van een bestuurder, minister of overheid anders is gegaan dan bekend is. Op lokaal niveau hebben we een rekenkamer om dossiers te onderzoeken. De resultaten en conclusies zijn er om van te leren en veranderingen door te voeren. Maar leren we iets van gemaakte fouten? Verbeteren we de procedures of besluitvorming? Na jaren kunnen we vaak vaststellen dat met de uitkomsten weinig is gedaan en dat we eigenlijk niets hebben geleerd. Een nieuwe trend in onze samenleving is het Burgerinitiatief. Een aantal betrokken inwoners van een stad of dorp maken zich samen sterk om een doel in een gemeente te bereiken. Vaak zijn het doelen waarbij de overheid minder inspanning levert of is teruggetreden in verband met bezuinigingen, onder het mom dat mensen het zelf maar moeten gaan doen. De lokale overheid is dan meer faciliterend geworden. Wat zou er gebeuren als er een groep inwoners zou opstaan die een “Burgerinitiatief Transparant Bestuur“ zou oprichten? Doelstelling: “alle belangrijke dossiers analyseren en openbaar  maken”.  Iedere politieke partij heeft in zijn partijprogramma staan dat ze transparant zijn. Nou, dat kunnen ze dan meteen laten zien. Meewerken, dossiers overhandigen en openheid geven.  We kunnen ons voorstellen dat een gemeenteraad zal zeggen dat het hun taak is. Maar hoe onpartijdig doen ze hun werk dan? Partijbelangen en coalitie- en regeerakkoorden spelen een rol in de beoordeling. In Valkenswaard hoor je weinig kritiek van de coalitiepartijen op het college. Het gaat geweldig met ons dorp zeggen ze. Maar intussen is het geld op, worden er geheime vergaderingen gehouden over bepaalde dossiers en vergeten bestuurders hoeveel bijlagen er in een dossier zitten. De oppositie heeft het idee te worden afgescheept en kan er geen vat op krijgen.  Moeten de inwoners dan niet zelf het heft in handen nemen en onderzoek gaan plegen. Onpartijdig en objectief. Door de partijen heen een groep mensen vanuit diverse disciplines en met diverse vaardigheden: Burgerinitiatief Transparant Bestuur.

Legale zetel

De kogel lijkt door de kerk. Wout Verhoeven wil als zelfstandige partij in de gemeenteraad van Valkenswaard verder gaan. In het dorp werd al langer gesproken over de sfeer binnen Valkenswaard Lokaal. De afscheiding van  Valkenswaard Lokaal, was dus een kwestie van tijd. Toen het Eindhovens Dagblad dan ook met het “brekende” nieuws naar buiten kwam, was niemand verbaasd behalve mogelijk het raadslid zelf. In het dorp werd meteen volop gespeculeerd wat hij zou gaan doen. Blijven of weggaan?  Maar de meeste mensen wisten al te vertellen, dat hij zou blijven. Over de reden om te blijven werden allerlei argumenten aangehaald en roddels verzonnen. Nu is het in ons land zo dat iemand die gekozen is zijn zetel mag innemen en deze tot aan de nieuwe verkiezingen  mag behouden.  Maar er is natuurlijk ook een moreel aspect. Raadsleden zeggen zich verkiesbaar te hebben gesteld binnen een partij, om zich in te zetten voor het welzijn van de inwoners van het dorp en het dorp zelf. Dus geen eigen belang of om het eigen aanzien. Nee, ze zetten zich in voor ons als bewoners. In de laatste verkiezingen kreeg Valkenswaard Lokaal in totaal 2150 stemmen. Hiervan kreeg Wout Verhoeven 94 stemmen. Dat waren er minder dan sommige anderen op die lijst, maar op grond van zijn plaats op de kieslijst kwam hij in de gemeenteraad. Niks mis mee en ook conform de wettelijke regels. Maar de morele vraag doet zich nu voor, of je met een vertegenwoordiging voor 94 inwoners als zelfstandig raadslid wel verder moet gaan. Hoe hard kun je dan blijven zeggen dat je het doet voor het welzijn van de inwoners en het dorp. Wie vertegenwoordig je dan eigenlijk? Je familie en enkele vrienden?  Wat is dan de  drijfveer om te blijven? Je intense sociale betrokkenheid, het geld, de macht en invloed, of het aanzien? Gaat het hier over ik of zij? Welke invloed denk je te hebben of wil je gewoon je partij een hak zetten? Nogmaals er is formeel niks mis mee dat Wout Verhoeven zijn zetel blijft bezetten, maar is dat moreel ook zo. Steeds meer zie je bij landelijke-, provinciale- en gemeentelijke politici dit soort gedrag. Valkenswaard krijgt er nu een partij bij. De verdeeldheid wordt steeds groter en de besluitvorming wordt steeds moeilijker. De huidige coalitie wordt steeds sterker door de verdeeldheid binnen de oppositie. Dat is het spel in de politiek. Steeds meer lijkt het te gaan over de ik in plaats van de zij. Is dat de reden dat de afstand tussen politici en burgers steeds groter wordt. Immers het ledental van een politieke partij is vele malen minder dan die van een visclub of biljartvereniging. Moeten we ons kiesstelsel misschien aanpassen aan de eisen van deze nieuwe tijd? Geen partijen meer, want de verschillen zijn nagenoeg nihil. Versnippering lijkt ons niet de beste manier om ons dorp bestuurbaar te maken. Er is meer slagvaardigheid nodig en vooral meer doen en realiseren!

Maar we hebben toch ook goede dingen gedaan!

Donderdag 20 juni was er weer een uitzending van de gemeenteraad. Van te voren hadden leden van de oppositiepartijen aangegeven dat het er stevig aan toe zou gaan. Dus met belangstelling de tv op het juiste kanaal gezet. Na een ontspannen vragenuurtje kwamen we bij de bespreekpunten. Er stonden 3 bespreekpunten op de agenda, jaarverslag en jaarrekening 2018, een voorstel eerste bestuur rapportage 2019 en nota kaders 2020-2023. Er ontstond direct al enige verwarring, omdat er een voorstel lag om de drie onderwerpen in een keer te behandelen. Sommige partijen vonden het wel een aardig idee, andere partijen zagen de eigen voorbereiding wel geweld aan gedaan. Maar omwille van de samenhang van de drie onderwerpen werd besloten om de drie onderwerpen, in een keer te behandelen.  Voor de oppositie partijen bij uitstek de kans volop in de aanval te gaan en zich zeer kritisch uit te laten over de steeds maar leger wordende ‘schatkist’ van de gemeente Valkenswaard. Was er 5 jaar geleden nog sprake van een eigen vermogen van rond de 15 miljoen, nu is er sprake van nog maar zo’n 4 miljoen vrij eigen vermogen. Hoe kan dat nu? De oppositie partijen hadden er weinig woorden voor nodig, men sprak zelfs van ‘potverteren’ en niet goed op de euro’s letten. Wat hen betreft was er geen sprake van waardering, laat staan dat ze de stukken zouden goedkeuren. Schrijnend was het geluid van de woordvoerder van de grootste lokale partij, die het commentaar van de oppositie allemaal zo negatief vond en sprak over dat er toch heel veel goede dingen zijn gedaan. Immers, intussen was er aardig wat opgeknapt aan straten, wegen en pleinen. Ook het centrum zag er goed uit. Mooie bomen, mooie perken etc. Er waren toch mooie dingen tot stand gekomen. Dus de moties van wantrouwen tegen een of meerdere wethouders, werden alleen uitgesproken door oppositie partijen. Ondanks deze forse kritiek sloten de coalitiepartijen de rijen stevig en leek het erop alsof het ‘pluche’ voor de coalitie belangrijker was dan het nemen van forse maatregelen om de financiën weer op orde te brengen.  De vraag doet zich voor of de coalitie de kritiek wel serieus tot zich laat doordringen. Op de kritiek van de oppositie en het toekomstperspectief is niet of alleen maar verdedigend ingegaan.  Om dan toch door te gaan als verantwoordelijken getuigt van grote moed of wellicht is er sprake van forse naïviteit, ‘het zal wel meevallen!!!’. Naïef, of ‘arrogantie’ !?

Politiek café Valkenswaard.

Vreugde en verdriet

Het waren roerige weken in de Valkenswaardse politiek. Van sommige onderwerpen werd je blij, andere onderwerpen stelden teleur. Zo konden we lezen dat het college besloten heeft om de uitgifte van  grond in de Lage Heide te veranderen. De kavels moeten kleiner, het aantal huizen voor starters omhoog en de prijs omlaag. Een goede ontwikkeling. Iets waar we in de debatten de fracties al meerdere keren over hebben aangesproken.  Gelukkig heeft het college nu ingezien, dat het gevoerde beleid niet juist was. Natuurlijk vertelt de wethouder dat er een wijziging in de vraag is gekomen, maar dat is maar beperkt waar. De verkoop stagneerde en er dreigden grote verliezen te worden geleden op de grondprijs. Hoe je ook verpakt, we moeten verkopen en bouwen. Er zat immers niemand te wachten op landgoedachtige percelen van 1000 m2. Laat staan dat mensen dat kunnen betalen. Om te voorkomen dat we straks weer beleid moeten bijstellen is het goed dat de gemeente de afgelopen maanden inspraakavonden heeft georganiseerd op het gebied van het sociale domein. Een voorzichtig begin om samen te komen tot het gewenste beleid voor Valkenswaard en daar ook eindelijk een visie aan te koppelen. Vooral aan dat laatste schortte het. Daarom werd die vraag ook heel duidelijk aan de raadsleden en belangenorganisaties voorgelegd. Wat willen we en hoe komen we daar?  Er waren veel deelnemers die allemaal probeerden om het sociale domein in Valkenswaard naar een hoger plan te brengen. Een goed begin van samen nadenken over de toekomst. Maar er waren ook minder positieve zaken. Zo werd tijdens een commissievergadering van februari de objectiviteit van een lid van een adviesraad over de lokale omroep, door enkele fracties openlijk in twijfel getrokken. Gelukkig werd het lid van de adviescommissie door het college in bescherming genomen. De vraag is echter of je als raadsfractie dit moet aankaarten. Had je dan als raadslid niet eerder in moeten grijpen? Is het college daar door die fracties over bevraagd? Hadden we persoonlijke schade kunnen voorkomen? Zo is er afgelopen week ook een discussie op facebook over de besluitvorming van de voedselbank. In die discussie werd nodeloos op de persoon van de verantwoordelijke wethouder gespeeld. Een wethouder die het besluit van de gemeenteraad en het college moet uitvoeren. Gelukkig mag je over ieder onderwerp een mening hebben in dit land. Maar steeds vaker zien we dat de discussie zich op de persoon richt en niet op de inhoud. Dat is jammer en maakt het ambt van wethouder of raadslid minder aantrekkelijk. Verschillend denken over onderwerpen is heel erg goed en zorgt er voor dat we allemaal scherp blijven en de beste keuzes maken. Kijk ook eens positief kritisch naar zaken. We hopen meer te gaan bouwen in Lage Heide, we hebben de VOS voor 5 jaar een nieuwe licentie gegeven,  vragen aan inwoners hoe we het sociale domein moeten inrichten en de voedselbank zit in een prachtig gebouw. Het waren roerige tijden maar laten we vooral inhoudelijk met elkaar de dialoog aangaan.

De weg kwijt

Alles om de West Parallel blijft onderwerp van discussie en procedures. Nu gaat het weer over een weggetje naar het Eurocircuit. Via dat weggetje kunnen belanghebbenden hun percelen bereiken. Dit weggetje kan de gemeente ook open stellen voor de bezoekers van het eurocircuit als er wedstrijden worden gehouden. Dat is zes keer per jaar. Bij de inspraak over het bestemmingsplan is door de gemeente aan de belanghebbenden verteld dat dat in het bestemmingsplan zou worden vastgelegd. Beloofd is beloofd dachten de belanghebbenden. Je eigen gemeente kun je wel vertrouwen. Dus hebben velen geen zienswijze ingestuurd. Maar wat blijkt tijdens de vergadering in de gemeenteraad. De wethouder heeft onder druk van de gemeente Bergeijk het beloofd is beloofd gewijzigd. Hij wil het niet in het bestemmingsplan vastleggen maar in een verkeersbesluit. Daar hadden belanghebbenden niet op gerekend. De wethouder zegt dat het niks wijzigt aan de belofte maar de belanghebbenden voelen zich belazerd. Misschien moet de wethouder de werking en strekking van een verkeerbesluit ten opzichte van een bestemmingsplan nog een goed laten uitleggen. Maar veel erger is dat er weer een nieuwe soap ontstaat in de procedures rond de West Parallel. Nog erger is dat opnieuw de geloofwaardigheid en het vertrouwen in het lokale bestuur door datzelfde lokale bestuur te grabbel wordt gegooid. Het is dan ook niet vreemd dat er steeds tegen het bestuur van onze gemeente procedures worden aangespannen die vaak met succes door belanghebbenden worden beëindigd. Een bestuur dat volgens de wet werkt, integer handelt en zijn beloften nakomt kan bij de rechter toch alleen maar gelijk krijgen.  Je vraagt je af of de bestuurders van ons mooie dorp zich wel bewust zijn van hun handelen en de schade die ze vaak ook ongewild aanbrengen. Nu kunnen beide gemeenten wel zeggen dat ze in goed overleg met elkaar dit soort zaken bespreken maar hoe betrouwbaar is die opmerking. Je verwacht toch niet dat Bergeijk en Valkenswaard zullen zeggen dat ze ruziënd met elkaar over straat rollen. De druk van de gemeente Bergeijk is groot en Valkenswaard heeft niet veel keuzes in de omgeving van het Eurocircuit. Een ontsluiting van de Victoriedijk geeft weer andere complicaties die zeker ook weer tot nieuwe procedures zullen leiden. Misschien is het goed dat de wethouder van onze gemeente nog eens met alle belanghebbenden en ook met de gemeente Bergeijk tegelijk om de tafel gaat zitten. Dat ze zoekt naar een oplossing zonder procedures waarin iedereen zich kan vinden. Praten en vooral luisteren noemt men dat. Of zijn we zo de weg kwijt dat we zelf ook niet weten hoe we het moeten oplossen? Het is wachten op de volgende soap.

Steen

Valkenswaard heeft zich aangesloten bij het programma Steenbreek. Dat is het programma waarin de gemeente probeert de verstening van de voortuinen tegen te gaan. Een tuin moet weer een tuin zijn en geen parkeerplaats of begraafplaats. In de afgelopen weken zijn er vele tientallen voortuinen versteend. Heel eenvoudig. Beplanting er de ene dag uit, de volgende ochtend de  vrachtauto met stenen platen laten komen, twee dagen later is er geen sprietje groen meer te zien. Al die versteende voortuinen lopen mooi schuin af in de richting van de straat. Het water moet immers het riool in. Als straks bij een hevige regenbui de straten in de wijk blank staan dan krijgt de gemeente de schuld. Dus is het een prima idee  van de gemeente om deze toenemende trend van verstening tegen te gaan.  Maar hoe ga je dat doen? Het programma Steenbreek geeft daarover geen duidelijkheid. Gevoerde rechtszaken door gemeenten worden door hen verloren. Er is nagenoeg geen rechtsgrond. Willen is één maar uitvoeren is twee.  Hoe kun je het afdwingen? In de APV of het bestemmingsplan? Een bewoner liefdevol aankijken? Moeten we gaan  handhaven en daar zijn we in ons dorp niet echt sterk in. Vastleggen op foto’s met een drone of vliegtuig. Kortom het is een prima idee maar de uitvoering is heel moeilijk. Zijn er mogelijkheden om forse extra waterschapsbelasting of milieubelastingen op te leggen? De wethouder van milieu wil in gesprek met de tegelhandel en een gedragsverandering bij onze inwoners te weeg brengen. Een publiekscampagne zal niet echt helpen. Dat komt ook omdat mensen ouder worden en niet meer in staat zijn om hun tuin goed te onderhouden. Moeten we  misschien beleid maken dat een voortuin maar 2,5 meter mag zijn? De tegelhandel en  bestratingsbedrijven verdienen er veel geld aan en zullen dat niet vrijwillig af willen geven. Veel Valkenswaardse bedrijven verdienen immers in het voorjaar daarmee het grootste deel van  hun jaaromzet. Nee een forse financiële bijdrage aan  extra investeringen die daardoor gedaan moeten worden aan het riool zou misschien beter werken. Anders betalen alle groene tuinen bezitters (de goedwillenden) het weer voor degenen die zich niks aantrekken van de gevolgen van hun  versteende tuin voor het milieu. Benieuwd hoe de wethouder van milieu dit gaat oplossen. Hopelijk is het geen papieren tijger en alleen voor hun achterban terwijl er eigenlijk niks gebeurt.

Triest

Het was de afgelopen raadsvergadering alleen maar droefenis en somberheid. De meeste partijen hadden navraag gedaan bij de bewoners van de Eksterlaan en Fazantlaan wat ze vonden van het beschermd dorpsgezicht. Iedere partij had een andere lezing. Sommige bewoners waren heel tevreden andere bewoners voelden zich niet gehoord. Maar het besluit om er een beschermd dorpsgezicht van te maken  kwam er. Dan de begroting van de omgevingsdienst. De meeste raadsleden vonden dat ze weinig invloed konden uitoefenen op de begroting. Zelfs de burgemeester van Bergeijk had gezegd dat er nauwelijks naar de ingediende zienswijzen van de aangesloten gemeenten werd gekeken. Sommige raadsfracties wisten dit al terwijl het voor andere fracties nieuw was. Verschillende ingediende moties werden weggestemd. Geen eenheid en meerderheid om een stevige vuist te maken. Het is dan triest om te horen welke argumenten er ten grondslag liggen om voorstellen in de vorm van moties en amendementen weg te stemmen. De een weet het beter, de ander is principieel tegen en  weer anderen moeten hun wethouder steunen. En dat was ook het geval bij de behandeling van de brief over het Eurocircuit en de Pre-proloog. In de afgelopen 10 jaar hebben de zittende partijen er een puinhoop  van  gemaakt. Gedogen, stilzwijgend toestaan, niet handhaven, geen ambtelijke sturing of zelfs wegkijken. Daardoor valt er aan dit dossier geen eer te behalen. 5 van de 6 rechtszaken verliest de gemeente. Hoger beroep heeft geen zin zegt de wethouder. De  wethouder die zich zichtbaar geen  raad weet en slechts tot stamelende antwoorden  komt.  Nee niks kordaat optreden of vol passie en vuur laten horen wat hij aan het doen  is en waar hij  voor staat. Niet meteen de telefoon nemen en de organisatie uitnodigen voor een gesprek. Het is voor dit jaar niet meer mogelijk, is de voorbarige conclusie van zowel wethouder als diverse raadsfracties. Fracties die de moed al opgegeven hebben terwijl andere fracties om actie vragen. Moties die worden weggestemd om electorale winst te boeken of verlies te beperken. En deze hevig verdeelde gemeenteraad moet dadelijk een begroting van 60 miljoen gaan begeleiden voor het project Dommelland? Een project waarin Valkenswaard toeristisch op de kaart moet worden gezet? Nou vergeet het maar. Het zou mooi zijn als alle fracties eens vaststelden wat voor Valkenswaard van belang is en hoe ze dat samen  willen realiseren. Onze inwoners zeggen en schrijven  steeds meer dat ons dorp naar de vaantjes gaat. Misschien  is het goed om meer dan één  keer per vier jaar naar je kiezers te luisteren. Kies voor een gezamenlijke aanpak en laat nu eindelijk die onbelangrijke partijbelangen buiten de gemeenteraad. Ga controleren en beleid maken in het belang van ons nog prachtige dorp.

Opgevangen in de Wandelgangen


  • dat een deel van de gemeenteraad ‘not amused’ was met de publicaties over de Dakar-presentatie op het Eurocircuit.
  • dat ook de mensen op de social media zich niet onbetuigd lieten.
  • dat de burgemeester naar het schijnt zijn steentje heeft bijgedragen aan de verwarring.
  • dat de dahliaparade op de tweede zondag van september open staat voor deelnemers van buiten de gemeentegrens.
  • dat ook in Valkenswaard aandacht wordt gevraagd voor de vervuiling door kunststof voorwerpen zoals ballonnen en confetti.
  • dat op enkele plaatsen in Dommelen fors de Valkenswaardse snoeischaar is gehanteerd. Overigens naar tevredenheid van diverse omwonenden.
  • dat de volgende Omloop van Valkenswaard misschien wel op Belgisch grondgebied wordt verreden. Beter een goede buur dan een verre vriend(in het Provinciehuis of Het Torentje).
  • dat de nieuwe sporthal De Wedert binnenkort zijn sporters kan begroeten.
  • dat de bestrating bij de hoofdingang niet naadloos aansluit op de openslaande deur.
  • dat de Valkenswaardse weekmarkt in de zomermaanden weer uitgebreid wordt met een groep vintage-kramen.
  • dat één van de gemeenteraadsleden zich vergiste in het getal: “We gaan er weer voor de volle 50% tegenaan.”

De Wandelaar

November 2019
S M T W T F S
« Oct    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930