Legale zetel

De kogel lijkt door de kerk. Wout Verhoeven wil als zelfstandige partij in de gemeenteraad van Valkenswaard verder gaan. In het dorp werd al langer gesproken over de sfeer binnen Valkenswaard Lokaal. De afscheiding van  Valkenswaard Lokaal, was dus een kwestie van tijd. Toen het Eindhovens Dagblad dan ook met het “brekende” nieuws naar buiten kwam, was niemand verbaasd behalve mogelijk het raadslid zelf. In het dorp werd meteen volop gespeculeerd wat hij zou gaan doen. Blijven of weggaan?  Maar de meeste mensen wisten al te vertellen, dat hij zou blijven. Over de reden om te blijven werden allerlei argumenten aangehaald en roddels verzonnen. Nu is het in ons land zo dat iemand die gekozen is zijn zetel mag innemen en deze tot aan de nieuwe verkiezingen  mag behouden.  Maar er is natuurlijk ook een moreel aspect. Raadsleden zeggen zich verkiesbaar te hebben gesteld binnen een partij, om zich in te zetten voor het welzijn van de inwoners van het dorp en het dorp zelf. Dus geen eigen belang of om het eigen aanzien. Nee, ze zetten zich in voor ons als bewoners. In de laatste verkiezingen kreeg Valkenswaard Lokaal in totaal 2150 stemmen. Hiervan kreeg Wout Verhoeven 94 stemmen. Dat waren er minder dan sommige anderen op die lijst, maar op grond van zijn plaats op de kieslijst kwam hij in de gemeenteraad. Niks mis mee en ook conform de wettelijke regels. Maar de morele vraag doet zich nu voor, of je met een vertegenwoordiging voor 94 inwoners als zelfstandig raadslid wel verder moet gaan. Hoe hard kun je dan blijven zeggen dat je het doet voor het welzijn van de inwoners en het dorp. Wie vertegenwoordig je dan eigenlijk? Je familie en enkele vrienden?  Wat is dan de  drijfveer om te blijven? Je intense sociale betrokkenheid, het geld, de macht en invloed, of het aanzien? Gaat het hier over ik of zij? Welke invloed denk je te hebben of wil je gewoon je partij een hak zetten? Nogmaals er is formeel niks mis mee dat Wout Verhoeven zijn zetel blijft bezetten, maar is dat moreel ook zo. Steeds meer zie je bij landelijke-, provinciale- en gemeentelijke politici dit soort gedrag. Valkenswaard krijgt er nu een partij bij. De verdeeldheid wordt steeds groter en de besluitvorming wordt steeds moeilijker. De huidige coalitie wordt steeds sterker door de verdeeldheid binnen de oppositie. Dat is het spel in de politiek. Steeds meer lijkt het te gaan over de ik in plaats van de zij. Is dat de reden dat de afstand tussen politici en burgers steeds groter wordt. Immers het ledental van een politieke partij is vele malen minder dan die van een visclub of biljartvereniging. Moeten we ons kiesstelsel misschien aanpassen aan de eisen van deze nieuwe tijd? Geen partijen meer, want de verschillen zijn nagenoeg nihil. Versnippering lijkt ons niet de beste manier om ons dorp bestuurbaar te maken. Er is meer slagvaardigheid nodig en vooral meer doen en realiseren!

Maar we hebben toch ook goede dingen gedaan!

Donderdag 20 juni was er weer een uitzending van de gemeenteraad. Van te voren hadden leden van de oppositiepartijen aangegeven dat het er stevig aan toe zou gaan. Dus met belangstelling de tv op het juiste kanaal gezet. Na een ontspannen vragenuurtje kwamen we bij de bespreekpunten. Er stonden 3 bespreekpunten op de agenda, jaarverslag en jaarrekening 2018, een voorstel eerste bestuur rapportage 2019 en nota kaders 2020-2023. Er ontstond direct al enige verwarring, omdat er een voorstel lag om de drie onderwerpen in een keer te behandelen. Sommige partijen vonden het wel een aardig idee, andere partijen zagen de eigen voorbereiding wel geweld aan gedaan. Maar omwille van de samenhang van de drie onderwerpen werd besloten om de drie onderwerpen, in een keer te behandelen.  Voor de oppositie partijen bij uitstek de kans volop in de aanval te gaan en zich zeer kritisch uit te laten over de steeds maar leger wordende ‘schatkist’ van de gemeente Valkenswaard. Was er 5 jaar geleden nog sprake van een eigen vermogen van rond de 15 miljoen, nu is er sprake van nog maar zo’n 4 miljoen vrij eigen vermogen. Hoe kan dat nu? De oppositie partijen hadden er weinig woorden voor nodig, men sprak zelfs van ‘potverteren’ en niet goed op de euro’s letten. Wat hen betreft was er geen sprake van waardering, laat staan dat ze de stukken zouden goedkeuren. Schrijnend was het geluid van de woordvoerder van de grootste lokale partij, die het commentaar van de oppositie allemaal zo negatief vond en sprak over dat er toch heel veel goede dingen zijn gedaan. Immers, intussen was er aardig wat opgeknapt aan straten, wegen en pleinen. Ook het centrum zag er goed uit. Mooie bomen, mooie perken etc. Er waren toch mooie dingen tot stand gekomen. Dus de moties van wantrouwen tegen een of meerdere wethouders, werden alleen uitgesproken door oppositie partijen. Ondanks deze forse kritiek sloten de coalitiepartijen de rijen stevig en leek het erop alsof het ‘pluche’ voor de coalitie belangrijker was dan het nemen van forse maatregelen om de financiën weer op orde te brengen.  De vraag doet zich voor of de coalitie de kritiek wel serieus tot zich laat doordringen. Op de kritiek van de oppositie en het toekomstperspectief is niet of alleen maar verdedigend ingegaan.  Om dan toch door te gaan als verantwoordelijken getuigt van grote moed of wellicht is er sprake van forse naïviteit, ‘het zal wel meevallen!!!’. Naïef, of ‘arrogantie’ !?

Politiek café Valkenswaard.

Vreugde en verdriet

Het waren roerige weken in de Valkenswaardse politiek. Van sommige onderwerpen werd je blij, andere onderwerpen stelden teleur. Zo konden we lezen dat het college besloten heeft om de uitgifte van  grond in de Lage Heide te veranderen. De kavels moeten kleiner, het aantal huizen voor starters omhoog en de prijs omlaag. Een goede ontwikkeling. Iets waar we in de debatten de fracties al meerdere keren over hebben aangesproken.  Gelukkig heeft het college nu ingezien, dat het gevoerde beleid niet juist was. Natuurlijk vertelt de wethouder dat er een wijziging in de vraag is gekomen, maar dat is maar beperkt waar. De verkoop stagneerde en er dreigden grote verliezen te worden geleden op de grondprijs. Hoe je ook verpakt, we moeten verkopen en bouwen. Er zat immers niemand te wachten op landgoedachtige percelen van 1000 m2. Laat staan dat mensen dat kunnen betalen. Om te voorkomen dat we straks weer beleid moeten bijstellen is het goed dat de gemeente de afgelopen maanden inspraakavonden heeft georganiseerd op het gebied van het sociale domein. Een voorzichtig begin om samen te komen tot het gewenste beleid voor Valkenswaard en daar ook eindelijk een visie aan te koppelen. Vooral aan dat laatste schortte het. Daarom werd die vraag ook heel duidelijk aan de raadsleden en belangenorganisaties voorgelegd. Wat willen we en hoe komen we daar?  Er waren veel deelnemers die allemaal probeerden om het sociale domein in Valkenswaard naar een hoger plan te brengen. Een goed begin van samen nadenken over de toekomst. Maar er waren ook minder positieve zaken. Zo werd tijdens een commissievergadering van februari de objectiviteit van een lid van een adviesraad over de lokale omroep, door enkele fracties openlijk in twijfel getrokken. Gelukkig werd het lid van de adviescommissie door het college in bescherming genomen. De vraag is echter of je als raadsfractie dit moet aankaarten. Had je dan als raadslid niet eerder in moeten grijpen? Is het college daar door die fracties over bevraagd? Hadden we persoonlijke schade kunnen voorkomen? Zo is er afgelopen week ook een discussie op facebook over de besluitvorming van de voedselbank. In die discussie werd nodeloos op de persoon van de verantwoordelijke wethouder gespeeld. Een wethouder die het besluit van de gemeenteraad en het college moet uitvoeren. Gelukkig mag je over ieder onderwerp een mening hebben in dit land. Maar steeds vaker zien we dat de discussie zich op de persoon richt en niet op de inhoud. Dat is jammer en maakt het ambt van wethouder of raadslid minder aantrekkelijk. Verschillend denken over onderwerpen is heel erg goed en zorgt er voor dat we allemaal scherp blijven en de beste keuzes maken. Kijk ook eens positief kritisch naar zaken. We hopen meer te gaan bouwen in Lage Heide, we hebben de VOS voor 5 jaar een nieuwe licentie gegeven,  vragen aan inwoners hoe we het sociale domein moeten inrichten en de voedselbank zit in een prachtig gebouw. Het waren roerige tijden maar laten we vooral inhoudelijk met elkaar de dialoog aangaan.

De weg kwijt

Alles om de West Parallel blijft onderwerp van discussie en procedures. Nu gaat het weer over een weggetje naar het Eurocircuit. Via dat weggetje kunnen belanghebbenden hun percelen bereiken. Dit weggetje kan de gemeente ook open stellen voor de bezoekers van het eurocircuit als er wedstrijden worden gehouden. Dat is zes keer per jaar. Bij de inspraak over het bestemmingsplan is door de gemeente aan de belanghebbenden verteld dat dat in het bestemmingsplan zou worden vastgelegd. Beloofd is beloofd dachten de belanghebbenden. Je eigen gemeente kun je wel vertrouwen. Dus hebben velen geen zienswijze ingestuurd. Maar wat blijkt tijdens de vergadering in de gemeenteraad. De wethouder heeft onder druk van de gemeente Bergeijk het beloofd is beloofd gewijzigd. Hij wil het niet in het bestemmingsplan vastleggen maar in een verkeersbesluit. Daar hadden belanghebbenden niet op gerekend. De wethouder zegt dat het niks wijzigt aan de belofte maar de belanghebbenden voelen zich belazerd. Misschien moet de wethouder de werking en strekking van een verkeerbesluit ten opzichte van een bestemmingsplan nog een goed laten uitleggen. Maar veel erger is dat er weer een nieuwe soap ontstaat in de procedures rond de West Parallel. Nog erger is dat opnieuw de geloofwaardigheid en het vertrouwen in het lokale bestuur door datzelfde lokale bestuur te grabbel wordt gegooid. Het is dan ook niet vreemd dat er steeds tegen het bestuur van onze gemeente procedures worden aangespannen die vaak met succes door belanghebbenden worden beëindigd. Een bestuur dat volgens de wet werkt, integer handelt en zijn beloften nakomt kan bij de rechter toch alleen maar gelijk krijgen.  Je vraagt je af of de bestuurders van ons mooie dorp zich wel bewust zijn van hun handelen en de schade die ze vaak ook ongewild aanbrengen. Nu kunnen beide gemeenten wel zeggen dat ze in goed overleg met elkaar dit soort zaken bespreken maar hoe betrouwbaar is die opmerking. Je verwacht toch niet dat Bergeijk en Valkenswaard zullen zeggen dat ze ruziënd met elkaar over straat rollen. De druk van de gemeente Bergeijk is groot en Valkenswaard heeft niet veel keuzes in de omgeving van het Eurocircuit. Een ontsluiting van de Victoriedijk geeft weer andere complicaties die zeker ook weer tot nieuwe procedures zullen leiden. Misschien is het goed dat de wethouder van onze gemeente nog eens met alle belanghebbenden en ook met de gemeente Bergeijk tegelijk om de tafel gaat zitten. Dat ze zoekt naar een oplossing zonder procedures waarin iedereen zich kan vinden. Praten en vooral luisteren noemt men dat. Of zijn we zo de weg kwijt dat we zelf ook niet weten hoe we het moeten oplossen? Het is wachten op de volgende soap.

Steen

Valkenswaard heeft zich aangesloten bij het programma Steenbreek. Dat is het programma waarin de gemeente probeert de verstening van de voortuinen tegen te gaan. Een tuin moet weer een tuin zijn en geen parkeerplaats of begraafplaats. In de afgelopen weken zijn er vele tientallen voortuinen versteend. Heel eenvoudig. Beplanting er de ene dag uit, de volgende ochtend de  vrachtauto met stenen platen laten komen, twee dagen later is er geen sprietje groen meer te zien. Al die versteende voortuinen lopen mooi schuin af in de richting van de straat. Het water moet immers het riool in. Als straks bij een hevige regenbui de straten in de wijk blank staan dan krijgt de gemeente de schuld. Dus is het een prima idee  van de gemeente om deze toenemende trend van verstening tegen te gaan.  Maar hoe ga je dat doen? Het programma Steenbreek geeft daarover geen duidelijkheid. Gevoerde rechtszaken door gemeenten worden door hen verloren. Er is nagenoeg geen rechtsgrond. Willen is één maar uitvoeren is twee.  Hoe kun je het afdwingen? In de APV of het bestemmingsplan? Een bewoner liefdevol aankijken? Moeten we gaan  handhaven en daar zijn we in ons dorp niet echt sterk in. Vastleggen op foto’s met een drone of vliegtuig. Kortom het is een prima idee maar de uitvoering is heel moeilijk. Zijn er mogelijkheden om forse extra waterschapsbelasting of milieubelastingen op te leggen? De wethouder van milieu wil in gesprek met de tegelhandel en een gedragsverandering bij onze inwoners te weeg brengen. Een publiekscampagne zal niet echt helpen. Dat komt ook omdat mensen ouder worden en niet meer in staat zijn om hun tuin goed te onderhouden. Moeten we  misschien beleid maken dat een voortuin maar 2,5 meter mag zijn? De tegelhandel en  bestratingsbedrijven verdienen er veel geld aan en zullen dat niet vrijwillig af willen geven. Veel Valkenswaardse bedrijven verdienen immers in het voorjaar daarmee het grootste deel van  hun jaaromzet. Nee een forse financiële bijdrage aan  extra investeringen die daardoor gedaan moeten worden aan het riool zou misschien beter werken. Anders betalen alle groene tuinen bezitters (de goedwillenden) het weer voor degenen die zich niks aantrekken van de gevolgen van hun  versteende tuin voor het milieu. Benieuwd hoe de wethouder van milieu dit gaat oplossen. Hopelijk is het geen papieren tijger en alleen voor hun achterban terwijl er eigenlijk niks gebeurt.

Triest

Het was de afgelopen raadsvergadering alleen maar droefenis en somberheid. De meeste partijen hadden navraag gedaan bij de bewoners van de Eksterlaan en Fazantlaan wat ze vonden van het beschermd dorpsgezicht. Iedere partij had een andere lezing. Sommige bewoners waren heel tevreden andere bewoners voelden zich niet gehoord. Maar het besluit om er een beschermd dorpsgezicht van te maken  kwam er. Dan de begroting van de omgevingsdienst. De meeste raadsleden vonden dat ze weinig invloed konden uitoefenen op de begroting. Zelfs de burgemeester van Bergeijk had gezegd dat er nauwelijks naar de ingediende zienswijzen van de aangesloten gemeenten werd gekeken. Sommige raadsfracties wisten dit al terwijl het voor andere fracties nieuw was. Verschillende ingediende moties werden weggestemd. Geen eenheid en meerderheid om een stevige vuist te maken. Het is dan triest om te horen welke argumenten er ten grondslag liggen om voorstellen in de vorm van moties en amendementen weg te stemmen. De een weet het beter, de ander is principieel tegen en  weer anderen moeten hun wethouder steunen. En dat was ook het geval bij de behandeling van de brief over het Eurocircuit en de Pre-proloog. In de afgelopen 10 jaar hebben de zittende partijen er een puinhoop  van  gemaakt. Gedogen, stilzwijgend toestaan, niet handhaven, geen ambtelijke sturing of zelfs wegkijken. Daardoor valt er aan dit dossier geen eer te behalen. 5 van de 6 rechtszaken verliest de gemeente. Hoger beroep heeft geen zin zegt de wethouder. De  wethouder die zich zichtbaar geen  raad weet en slechts tot stamelende antwoorden  komt.  Nee niks kordaat optreden of vol passie en vuur laten horen wat hij aan het doen  is en waar hij  voor staat. Niet meteen de telefoon nemen en de organisatie uitnodigen voor een gesprek. Het is voor dit jaar niet meer mogelijk, is de voorbarige conclusie van zowel wethouder als diverse raadsfracties. Fracties die de moed al opgegeven hebben terwijl andere fracties om actie vragen. Moties die worden weggestemd om electorale winst te boeken of verlies te beperken. En deze hevig verdeelde gemeenteraad moet dadelijk een begroting van 60 miljoen gaan begeleiden voor het project Dommelland? Een project waarin Valkenswaard toeristisch op de kaart moet worden gezet? Nou vergeet het maar. Het zou mooi zijn als alle fracties eens vaststelden wat voor Valkenswaard van belang is en hoe ze dat samen  willen realiseren. Onze inwoners zeggen en schrijven  steeds meer dat ons dorp naar de vaantjes gaat. Misschien  is het goed om meer dan één  keer per vier jaar naar je kiezers te luisteren. Kies voor een gezamenlijke aanpak en laat nu eindelijk die onbelangrijke partijbelangen buiten de gemeenteraad. Ga controleren en beleid maken in het belang van ons nog prachtige dorp.

Opgevangen in de Wandelgangen


  • dat een deel van de gemeenteraad ‘not amused’ was met de publicaties over de Dakar-presentatie op het Eurocircuit.
  • dat ook de mensen op de social media zich niet onbetuigd lieten.
  • dat de burgemeester naar het schijnt zijn steentje heeft bijgedragen aan de verwarring.
  • dat de dahliaparade op de tweede zondag van september open staat voor deelnemers van buiten de gemeentegrens.
  • dat ook in Valkenswaard aandacht wordt gevraagd voor de vervuiling door kunststof voorwerpen zoals ballonnen en confetti.
  • dat op enkele plaatsen in Dommelen fors de Valkenswaardse snoeischaar is gehanteerd. Overigens naar tevredenheid van diverse omwonenden.
  • dat de volgende Omloop van Valkenswaard misschien wel op Belgisch grondgebied wordt verreden. Beter een goede buur dan een verre vriend(in het Provinciehuis of Het Torentje).
  • dat de nieuwe sporthal De Wedert binnenkort zijn sporters kan begroeten.
  • dat de bestrating bij de hoofdingang niet naadloos aansluit op de openslaande deur.
  • dat de Valkenswaardse weekmarkt in de zomermaanden weer uitgebreid wordt met een groep vintage-kramen.
  • dat één van de gemeenteraadsleden zich vergiste in het getal: “We gaan er weer voor de volle 50% tegenaan.”

De Wandelaar

Ga voor de inhoud

Het waren spraakmakende weken in de Valkenswaardse politiek. De toekenning van de nieuwe zendmachtiging voor de lokale omroep gaf veel reuring in de gemeenteraad. Op het laatste moment probeerde enkele partijen toch nog de besluitvorming te vertragen om zo meer tijd te krijgen voor een betere afweging. De coalitiepartijen hadden echter samen besloten voor de VOS te kiezen. Een vertraging van de besluitvorming werd dan ook weggestemd. Nu mag iedereen natuurlijk meer tijd vragen om zijn afweging te maken, maar er was al veel tijd gegeven of vergeven. De vraag is of er niet veel meer speelde en of alle kaarten wel op tafel zijn gelegd? Sommige fracties vertrouwde het advies van het college niet. Het college daarentegen deed een uiterste poging om aan te geven dat zij er alles aan hadden gedaan om de gevraagde advisering zo objectief mogelijk te laten of doen plaatsvinden. In de raadsvergadering werd door een fractie de integriteit van een of meerdere niet nader door hem genoemde raadsleden ter discussie gesteld. Gelukkig greep ook hier de voorzitter in en voorkwam zo mogelijk persoonlijke schade. In de commissievergadering werd er door enkele fracties vraagtekens gesteld bij de objectiviteit van een lid van de adviescommissie. In dezelfde vergadering werd door de raadsleden daar nauwelijks op ingegaan. Blijft de vraag waarom dit dan wel gebeurd in de raadsvergadering. Gelukkig werd de adviescommissie in bescherming genomen door het college. Willen we zo met mensen omgaan? Dat vroegen wij ons ook af, naar aanleiding van alle tumult op facebook over de voedselbank. Daar werd in verschillende reacties wel erg op de man, in dit geval op de vrouw, gespeeld. Het collegebesluit is een besluit van alle leden van het college en niet van een wethouder. Waarom dan een wethouder zo persoonlijk aanvallen? Is het een vorm van zich niet gehoord voelen? Een manier om je gelijk alsnog proberen te halen? Mensen opzettelijk beschadigen? Natuurlijk mag je het oneens zijn met het door haar gevoerde beleid. Natuurlijk mag je allerlei meningen hebben over de voedselbank of de lokale omroep. Maar voer dan de discussie op de inhoud en speel niet op de persoon. De vraag is ook of zo een houding op den duur niet tegen je gaat werken. Dat je draagvlak verliest. Je ondanks je inzet niets meer kunt bereiken. Bemoei je met die discussie en neem er aan deel. Kijk naar wat goed is voor ons dorp. Hoe je Valkenswaard kunt helpen naar een betere toekomst. Bestrijd elkaar met argumenten maar accepteer ook dat je verliest omdat er misschien een hoger, algemeen, belang is. We moeten elkaar blijven aanspreken om te proberen een betere samenleving te bewerkstelligen. Samen maken we carnaval, bloemencorso en vieren we de bevrijding. Samen maken we ook ons dorp. Samen maken wij ook de reclame voor ons dorp, in de vorm van een omroep. Speel dus op inhoud en niet op persoon.

Valkenswaard gegijzeld….

Herhaling van een artikel uit november 2018

Dat zou nog eens een mooie krantenkop zijn niet waar? Figuurlijk gesproken blijkt dit helaas maar al te vaak waar. Regelmatig wordt ons dorp in zijn voortgang belemmerd door klagers en actiegroepen. Men zou zichzelf de vraag daarbij kunnen stellen, wanneer gaat het algemene belang voor het persoonlijke belang, dit met het oog op de toekomst van ons dorp. Uiteraard heeft de belanghebbende het recht tegen een voorgenomen besluit bezwaar te maken. Zijn rechten moeten immers worden gerespecteerd. Dit levert echter vaak een bezwaarschrift op bij de bezwaarcommissie of een procedure voor de rechtbank. Met als gevolg dat al die tijd de uitvoering van het besluit op een laag pitje staat. Zo kan een nieuw  bestemmingsplan leiden tot het niet kunnen bouwen van nieuwe woningen. Een nieuwe woonwijk leiden tot een eventuele dood van een niet nader te noemen crosscircuit voor motoren en auto’s en  een nieuwe randweg tot grote overlast bij omwonenden. Voor sommige van onze inwoners is procederen een tweede natuur geworden, voor anderen een uiterst middel. Blijft staan dat daar waar de overheid de belangen van personen schaadt, er de mogelijkheid moet zijn om daar tegen in beroep te gaan. Maar je kunt je ook de vraag stellen  waar dit stopt? Moet een overheid niet op enig moment kunnen zeggen dat ze het besluit toch gaat uitvoeren in het algemeen belang, het belang van ons allemaal?  Is een kleine groep mensen in ons dorp misschien verantwoordelijk voor het tegenhouden van de vooruitgang in ons dorp? Bij een recentelijke commissievergadering over voornoemd crosscircuit waren diverse insprekers. De 146 bewoners van de Lage Heide en een omwonende die duizenden handtekeningen had verzameld. De bewoners vroegen om vermindering van de overlast, de sympathisanten vroegen voor de handhaving van het circuit. Hoe zal deze afweging in onze gemeenteraad worden gemaakt? Nog even los van alle problemen die het bestuur hiermee al heeft  en de uitspraken van de verschillende rechters. Was dit te voorkomen geweest door de toekomstige bewoners voldoende te informeren en aan het woord te laten? Heeft de gemeente de toekomstige bewoners wel voldoende, tijdig en gedetailleerd geïnformeerd over de omgeving en het Eurocircuit? Kijk  maar eens naar het verloop van de procedure rondom het bestemmingsplan Dommelkwartier. Wat hebben alle procedures tegen onze gemeente opgeleverd? In ieder geval geen uitbreiding. En is dat een juiste beslissing als je naar de toekomst kijkt? Als we terugkijken naar afgelopen jaren  zien we veel procedures tegen besluiten van onze gemeente. Procedures die soms jaren duren en uiteindelijk slechts een marginaal effect op de plannen hebben. Maar wel zoveel effect dat we de vlucht vooruit missen. Oftewel, steeds te laat zijn en achter de feiten blijven aanlopen. Iedereen moet de mogelijkheid hebben om zijn recht te krijgen, maar soms gaan algemene belangen nu eenmaal vóór persoonlijke belangen!

Opgevangen in de Wandelgangen

-dat Woningbelang wel snel werk wil maken van de bouw van meer sociale huurwoningen.

-dat het van wezenlijk belang is dat vooral jongeren zich kunnen blijven vestigen in Valkenswaard

-dat bij de ijsboerderij aan de Luikerweg een bijzondere speelgelegenheid ontstaat; een ondernemer die ook echt iets onderneemt.

-dat het vernieuwde zwembad aardig wat mensen trekt

-dat het woongebied Lage Heide alsmaar voller wordt bebouwd

-dat Dommelen straks een eigen ‘restaria’ rijker is

-dat de verkeersdrukte op de Bergstraat in Dommelen en de Dorpsstraat in Borkel en Schaft gevoelsmatig nog altijd toeneemt

-dat links en rechts al uitgebreid gesproken wordt over de nieuwe inrichting van de Eindhovenseweg

-dat lokale politici zelfs nog iets kunnen leren van de Romeinse staatsman Cicero: “Argumenten moet men wegen, niet tellen.”

De Wandelaar

September 2019
S M T W T F S
« Aug    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930