Column Frank Maas 11 oktober 2011

Asterix & Obelix en de N69

Mijn verhaal speelt zich af in het jaar 2025 na Christus en gaat over een dorpje in de streek De Kempen in Brabant. Het dorpje is er als enige in geslaagd om de invasie van auto’s en vrachtwagens te weerstaan met behulp van een toverdrank uit Dommelen, dat ze onoverwinnelijk maakt.
De inwoners vormen een ware nachtmerrie voor al het verkeer uit de omliggende plaatsen…..

Zo zou een nieuwe strip van en over onze Gallische vrienden kunnen beginnen. En wat daarna volgt is meestal een komisch, spannend en ontroerend verhaal over alle zaken die zich in het jaar 2025 hier zouden kunnen en hebben ontplooit.

Natuurlijk zijn daarvoor wederom de nodige overbodige adviescommissies geraadpleegd, misschien uit Brabant, maar het liefst van ver daar buiten. En er zijn weer peperdure rapporten gemaakt omdat dat nu eenmaal zo hoort bij een lokale wijziging in de openbare ruimte en infrastructuur. Dus wordt het kleine dorp wederom overspoeld door goedbedoelde opvattingen en raadgevingen van ‘buitenaf’, terwijl het heel goed op zichzelf kan passen en de ontstane mogelijkheden rondom de N69 al jaren uitstekend weet te benutten.

Mogelijkheden ja, want die zijn en kwamen er voldoende. Denk maar eens aan:

  • snellere verbindingen die goed zijn voor de economie
  • betere bereikbaarheid van de groene ring van velden en bossen om het dorp
  • opbloeiende leefbaarheid rondom de markt en het centrum
  • kansen voor nieuwe initiatieven bij bewoners en ondernemers

En ga zo maar door….

Kansen ja…

In Asterix termen; het is dus nu tijd voor de ‘visionair’! De visionair, of ziener, is aangesteld als dorpscréateur nadat helaas in 2012 afscheid genomen is van de eerste visionair in de historie, dorpsdichter Hoppenbrouwerix.

Een gedicht van zijn hand zou in 2025 als volgt hebben kunnen klinken:

Een breuklijn door het dorp, een heuse barrière
Fijnstof tot discussie in menig overleg
Actiegroepen protesteren in het wilde weg
Menig adviseur verrijkt zijn carrière
Het volk is verdeeld en komt niet tot stemming
Eenieder voelt de enorme beklemming

Dan gloort er hoop, er schijnt een nieuw licht
Na alle commotie verstomt het volk almas
Een visionair schetst nieuw beeld en dan pas
Komt een waarlijke oplossing in IEDERS zicht
Door de bewoners omarmt, zonder Haagse bluf
De levensader voor het dorp, de N-soixante-neuf!

Dus de naam N69 wordt per direct gewijzigd in N-soixante-neuf. Dit is de nieuwe, eigentijdse en sexy benaming voor onze vriendin van het asfalt, onze eigen ‘Walhalla’. Ja, we larderen ons stripverhaal misschien wel met de nodige pikante scènes. De N-soixante-neuf, het ultieme begrip voor straatplezier met ongekende mogelijkheden. Zet dat maar eens boven zo’n rapport…

‘Mens sana in corpore sano’ declameert de visionair. Een gezonde ziel in een gezond lichaam. Het Latijn loopt immers nog steeds als een rode draad door de verhaallijnen van Asterix en Obelix in dit gezellige dorp.

(En zoals het hoort in een goed stripverhaal, heeft deze ‘visionair’ het geheel vakkundig gevisualiseerd).

Terug nu naar de ‘visionair’. Samen met onze plaatselijke bard Wil Theurix is hij het dorp aan de Belgische kant binnengegaan. Een schromelijke vergissing blijkt alras. De al tientallen jaren oprukkende verkrotting is (nog steeds) een doorn in burger’s oog.

Ter hoogte van de Hema begint zojuist een spectaculair, niet gehinderd door omringende hekken, sportevenement genaamd ‘Rennen in Cirkels’.
Een spontaan initiatief van de nieuwe Snelwandelvereniging ‘DHV’ D’n Hete Voet, die zo probeert om letterlijk en figuurlijk meer voet aan de vrijgekomen Valkenswaardse grond te krijgen. Alle pas gelegde natuurstenen tegels zijn voortaan zonder gevaar voor eigen leven te betreden. Het begin van een eigen Valkenswaardse ‘Walk of fame’ waar eens bandenrubber het zwarte asfalt schroeide… De roemruchte namen van politiekstrijders uit het nabije verleden staan daar voor eeuwig in het steen gebeiteld.

Al wandelend slaan ze het giga-spektakel gade. Het nieuwe motto wordt: ‘Panem et Circences’ (brood en spelen). Ja, geef het volk brood en spelen maar dan wel onder leiding VAN dit eigen volk. Nieuwe commissies en nieuwe verenigingen hebben zitting genomen in het ‘comité N-soixante-neuf’. Daar waar eerst de centrumregie werd bepaald door kastelein en ondernemer hebben vooruitziende dorpelingen het stokje eindelijk overgenomen.

Want alweer heeft onze visionair nieuwe initiatieven ontdekt:

Voor het Cultuurfonds, want daar gaat intussen elke van een nieuwe crisis gevrijwaarde euro naar toe, staat een groots Ballonnenfestival op de kaart! Geheel verzorgd en gebouwd door de gepensioneerde bouwvakkers van het Lage Heide plan.

In de voor hen ruimschoots beschikbare vrijetijd is iets overweldigends gecreëerd en neergezet. Niet alleen voor op de grond, maar ook zeer zeker bestemd voor in de alom aanwezige nieuwe schone lucht. Veel burgers en bestuurderen laten hierdoor eindelijk eens samen ‘n ballonnetje op…

Tijdens de wandeltocht komen de bard en de visionair stamhoofd Edervenius tegen. Een evenknie van een bekende en geliefde burgervader uit 2011 na Christus. Edervenius staat op zijn gemak te genieten van ‘De intocht der Gladiatoren’. Dit oude Romeinse gebruik is weer nieuw leven ingeblazen door kasteleinsvereniging ‘De Eensgezindheid’. Na elkaar jaren als gladiatoren te hebben bevochten is het aandoenlijk om te zien dat de één de ander niet meer kan en wil verdringen. De metershoge door hen geplaatste permanente beelden op de Corridor worden door het gezamenlijke horecapersoneel wekelijks onderhouden. De gereduceerde horecasluitingstijden geven daar in de avonduren alle ruimte voor….

Het volk ondersteunt dit initiatief met grote overmacht…en Edervenius zag dat het goed was.

‘Quo vadis?’ (waar gaat gij heen?) is de vraag van de visionair aan Edervenius. ‘Naar het Plein met de Ongekende Mogelijkheden’, is zijn antwoord.
‘Om samen met mijn vrouw het met goud bekroonde beeld van de maagdelijk witte N-soixante-neuf, dat door gemeenschapsgelden is verwezenlijkt, te gaan onthullen’.

Want nog steeds leeft er bij die dorpsgemeenschap een enorme dankbaarheid voor wat deze N-soixante-neuf heeft gebracht:

  • welvaart
  • welzijn
  • saamhorigheid
  • en rust

Veel rust om dan wel weer veel nieuwe plannen te ontplooien. Er is weer lucht en ruimte, zowel letterlijk als figuurlijk, voor de bewoners van dit Bourgondische dorp in De Kempen. Natuurlijk wordt er iedere avond een feestmaal op de Markt aangericht. Niet met everzwijn, maar met biologisch vlees uit de vele lokale zorgboerderijen en met onbespoten groenten uit eigen schone volkstuintjes. Natuurlijk geheel gevrijwaard van het in 2011 nog veelbesproken fijnstof.

En steevast om 24.00 u ’s nachts roept stamhoofd Edervenius: ‘Nunc est bibendum’ (nu is het tijd om te drinken). Uit het niets verschijnen metershoge verrijdbare kristalheldere glazen op het hiervoor wederom aangepaste marktplein. Geduwd en bereden door het Koninklijk Verbond van oud Corsowagenduwers. Zij werken zich nog steeds graag in het zweet voor het edele dorp! De inhoud van deze sprankelende glazen laat elke avond ieders ogen uren spontaan glinsteren en fonkelen… Pretlichtjes dus, onder het schijnsel van de volle maan. Na Eindhoven in 2011, wordt Valkenswaard in 2025 de gemeente met het meest mooie en inspirerende hart van Nederland!

Tijd dus om de gebiedende kreet; ‘Veelzijdig Valkenswaard dat moet je beleven’ terstond te veranderen in: ‘Valkenswaard da’s leven!’

Avé! Gegroet!

One Response to “Column Frank Maas 11 oktober 2011”

August 2019
S M T W T F S
« Apr    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031