Kennisbank

Het blijkt dat steeds meer mensen zich zorgen maken over de toekomst van ons prachtige dorp. Reacties op verschillende multi media geven daar mede blijk van. Onze inwoners vinden blijkbaar dat zaken anders moeten of kunnen. De vraag is echter; of zij zich daar ook daadwerkelijk voor willen inzetten. Als je zaken wilt veranderen dan moet je het voortouw nemen. Anderen erbij betrekken en samen al pratend met ideeën komen. Dat soort ontwikkelingen noemt men een burgerinitiatief. Een groep mensen die samen proberen iets te beïnvloeden, om zaken beter te laten lopen. Meer zoals de inwoners dat zouden willen hebben. Dat moet dan ondersteund worden door de gemeente, die het geheel met  kan faciliteren.  Valkenswaard gaat steeds meer vergrijzen. Maar een vergrijzend dorp is ook een verwijzend dorp. In ons dorp wonen veel mensen die met pensioen zijn. Mensen die na veertig jaar hard werken nu genieten van hun vrije tijd. Maar ook mensen die niet echt stil achter het raam willen toekijken hoe hun dorp steeds verder wegzakt. Dat zijn mensen met kennis en kunde. Al die kennis en kunde zouden we moeten kunnen aanwenden om ons dorp beter te maken. Daar waar jij goed in bent, kun je weer gaan doen. Dat heeft heel veel voordelen. Je gaat weer deelnemen aan het sociale verkeer, je hebt de gelegenheid om je kennis weer te gebruiken en op peil te houden en je mag je bekwaamheid ook met anderen delen. Als we in ons dorp in staat zouden zijn om al die krachten te bundelen, zou er een geweldig krachtenveld ontstaan. WIJ zouden dan kunnen helpen ons dorp gestalte te geven. Ons dorp samen met anderen op te bouwen. Zo zouden misschien dure rapporten achterwege kunnen blijven, omdat we die kennis zelf in huis hebben. Al onze kennis, die bij pensionering weg dreigt te vallen, inzetten voor het ene doel: ONS DORP. We zouden een kennisbank kunnen oprichten, waar je kunt aangeven waaraan je mee wilt werken. Waar je aangeeft hoe jij je kwaliteiten wilt inzetten voor ons dorp. Keer terug naar je oude stiel of school je om. Wat zou het fantastisch zijn als we alle bestuurders zouden kunnen helpen bij hun moeilijke besluitvorming. Bij de ambtenaren over de schouder zouden kunnen kijken en meehelpen om van Valkenswaard weer een bruisend en mooi dorp te maken. Nu vergrijzend, maar straks een plaats waar onze jongeren graag willen wonen. Samen maken we ons dorp sterker.

Valkenswaard gegijzeld

Dat zou nog eens een mooie krantenkop zijn niet waar? Figuurlijk gesproken blijkt dit helaas maar al te vaak waar. Regelmatig wordt ons dorp in zijn voortgang belemmerd door klagers en actiegroepen. Men zou zichzelf de vraag daarbij kunnen stellen, wanneer gaat het algemene belang voor het persoonlijke belang, dit met het oog op de toekomst van ons dorp. Uiteraard heeft de belanghebbende het recht tegen een voorgenomen besluit bezwaar te maken. Zijn rechten moeten immers worden gerespecteerd. Dit levert echter vaak een bezwaarschrift op bij de bezwaarcommissie of een procedure voor de rechtbank. Met als gevolg dat al die tijd de uitvoering van het besluit op een laag pitje staat. Zo kan een nieuw  bestemmingsplan leiden tot het niet kunnen bouwen van nieuwe woningen. Een nieuwe woonwijk leiden tot een eventuele dood van een niet nader te noemen crosscircuit voor motoren en auto’s en  een nieuwe randweg tot grote overlast bij omwonenden. Voor sommige van onze inwoners is procederen een tweede natuur geworden, voor anderen een uiterst middel. Blijft staan dat daar waar de overheid de belangen van personen schaadt, er de mogelijkheid moet zijn om daar tegen in beroep te gaan. Maar je kunt je ook de vraag stellen  waar dit stopt? Moet een overheid niet op enig moment kunnen zeggen dat ze het besluit toch gaat uitvoeren in het algemeen belang, het belang van ons allemaal?  Is een kleine groep mensen in ons dorp misschien verantwoordelijk voor het tegenhouden van de vooruitgang in ons dorp? Bij een recentelijke commissievergadering over voornoemd crosscircuit waren diverse insprekers. De 146 bewoners van de Lage Heide en een omwonende die duizenden handtekeningen had verzameld. De bewoners vroegen om vermindering van de overlast, de sympathisanten vroegen voor de handhaving van het circuit. Hoe zal deze afweging in onze gemeenteraad worden gemaakt? Nog even los van alle problemen die het bestuur hiermee al heeft  en de uitspraken van de verschillende rechters. Was dit te voorkomen geweest door de toekomstige bewoners voldoende te informeren en aan het woord te laten? Heeft de gemeente de toekomstige bewoners wel voldoende, tijdig en gedetailleerd geïnformeerd over de omgeving en het Eurocircuit? Kijk  maar eens naar het verloop van de procedure rondom het bestemmingsplan Dommelkwartier. Wat hebben alle procedures tegen onze gemeente opgeleverd? In ieder geval geen uitbreiding. En is dat een juiste beslissing als je naar de toekomst kijkt? Als we terugkijken naar afgelopen jaren  zien we veel procedures tegen besluiten van onze gemeente. Procedures die soms jaren duren en uiteindelijk slechts een marginaal effect op de plannen hebben. Maar wel zoveel effect dat we de vlucht vooruit missen. Oftewel, steeds te laat zijn en achter de feiten blijven aanlopen. Iedereen moet de mogelijkheid hebben om zijn recht te krijgen, maar soms gaan algemene belangen nu eenmaal vóór persoonlijke belangen!

Samen verantwoordelijk

Dennis, een van onze inwoners heeft zijn eigen dorp, ons mooie Valkenswaard, te koop gezet op Marktplaats. Vanaf € 0,50 kan er geboden worden. “Een opknappertje met de nodige potentie” schrijft Dennis. Vrij snel na zijn publicatie komt het op Facebook terecht en komen de reacties los. Meer dan 175 mensen reageren. Veel zijn het met hem eens. “Valkenswaard is door de jaren heen kapot gemaakt”, lees je op facebook. Ze kijken terug op het bruisende uitgaansleven op de Markt  dat helemaal weg is; de Markt die helemaal leeg is en de evenementen die steeds minder worden. Veel van die evenementen zijn verdwenen doordat omwonenden klagen over overlast. Kijk naar de evenementen op de Markt en de problemen met het Eurocircuit en corsotenten. Uit de reacties op Facebook blijkt steeds meer dat onze Valkenswaardse samenleving zich aan het verdelen is. Valkenswaard moet bruisen en moet dat vooral blijven doen, is een mening. Anderen vinden dat hun woonplaats vooral een oase van rust moet zijn. Voor- en tegenstanders staan steeds scherper tegenover elkaar. En dat is geen goede zaak. Natuurlijk kun je je afvragen of onze gemeente niet gegijzeld wordt door een kleine groep klagers. Eenvoudiger is het om onze bestuurders de schuld te geven. Maar dient zich wel de vraag aan: “Wat heb ik gedaan voor mijn dorp?”, “Hoe betrokken ben ik eigenlijk bij mijn dorp?” Er zijn in ons dorp heel veel goede initiatieven. Heel veel vrijwilligers werken aan een beter samenleving en steken daar ook veel tijd in. Geweldig om te zien. Maar als het wat dichter bij je komt, bij jou achter in de straat, ben je dan nog zo enthousiast? In de afgelopen  jaren hebben we zelf onze bestuurders kunnen kiezen. Maar hebben we hen ook laten merken dat ze de verkeerde kant uitgingen? Heb jij actie ondernomen om de besluitvorming te beïnvloeden? Als je kijkt naar het aantal bezoekers van onze raadsvergaderingen dan is dat bedroevend laag. Geen interesse of niet spannend genoeg? Maar juist hier worden de besluiten genomen over ons dorp. Er wordt gedacht om een burgerinitiatief op te richten om Valkenswaard weer nieuw leven in te blazen. Dat hebben wij als Politiek Café ook gedaan. Alleen als we samen verantwoordelijkheid willen dragen voor ons dorp, zoals onze voorouders, dan pas zal ons dorp veranderen. Dat het anders moet is voor iedereen duidelijk. De vraag is alleen hoe? Dus richt dat burgerinitiatief op. Ga samen aan de slag. Reageren en schreeuwen op facebook mag, maar zet die energie om in energie die ons dorp beter maakt. Niet alleen schreeuwen op de social media. Bestook het college en de raadsleden met positieve en goede voorstellen. Wordt actief en zeg hoe je het wilt hebben! Dwing de politiek naar je te luisteren! Doe wat goed is voor ons dorp! Wij kunnen zélf bepalen in wat voor Valkenswaard wij willen  leven. Waar kies jij voor? Een  Valkenswaard gegijzeld door klagers of een Valkenswaard van doeners? Wij horen het graag!

 

De Boodschappenmand: duur óf duurzaam?

De kogel is door de kerk. Tijdens de raadsvergadering van 11 oktober is op het allerlaatste moment beslist dat De Boodschappenmand gaat verhuizen naar de voormalige Agnus Dei school aan de Geenhovensedreef. Hiep hoera! Wat zullen de vrijwilligers en alle 150 gezinnen die ze helpen blij zijn na zo’n lange zoektocht vol onzekerheid naar een geschikt pand. Want het zou natuurlijk een drama zijn voor de mensen van De Boodschappenmand die al sinds 2005 hun stinkende best doen om de armoede in Valkenswaard terug te dringen. En laten we eerlijk zijn: het is een gewéldige organisatie en een prachtig initiatief. Maar…….wél een burgerinitiatief! De Boodschappenmand én hun huisvesting vallen niet onder de wettelijke taken van de gemeente en de gemeente is dus niet verantwoordelijk om dit te faciliteren. Máár…..de gemeente ziet natuurlijk ook wat voor maatschappelijke functie De Boodschappenmand in de loop der jaren heeft opgebouwd en het is dus uitermate begrijpelijk en sociaal dat ze De Boodschappenmand financieel ondersteunen. Maar moet dat nu dan ineens zóveel geld gaan kosten? Het eerste jaar € 115.000,-, daarna  jaarlijks € 74.000,-! tegenover de € 14.000,- subsidie die men tot nu toe jaarlijks kreeg. Bedragen die niet op de gemeentelijke begroting zijn terug te vinden! Waar gaat men dat geld vandaan toveren? En wat gaat De Boodschappenmand daarvoor terug doen? Men mag toch hopen dat hier goede en duidelijke prestatie-afspraken over worden gemaakt, én gecontroleerd! Want hoe goed het doel ook is, het gaat hier wel over een heel serieus bedrag! Het lijkt ons toch wel legitiem om andere mogelijkheden te onderzoeken , er móeten toch vormen denkbaar zijn om kosten te besparen maar tóch de gezinnen kunnen helpen die het hard nodig hebben? Boodschappengeld? Een pasje voor de boodschappen waar de gemeente maandelijks saldo op zet? Zodat er geen pand nodig is? Dat levert al gelijk een aanzienlijke besparing op. Of misschien is een sociale supermarkt, zoals bv in Helmond, een optie? Samenwerking met andere maatschappelijke organisaties zoals het Leger des Heils, Cordaad, Lumens Werkt? Het moet toch ergens mogelijk zijn om enerzijds deze organisatie vooruit te helpen en anderzijds om de kosten binnen de perken te houden zodat we straks niet met z’n állen naar De Boodschappenmand hoeven? Laten we hopen op een duurzame in plaats van een dure oplossing. Want dát verdienen zowel de gezinnen als ook de inwoners van Valkenswaard!

Opdat wij niet vergeten!

Zo! Het bloemencorso 2018 zit er weer op, wat een fantastische happening was het weer! Je kon wel zien dat er hard gewerkt was door alle buurtschappen. De ene wagen was nog mooier en innovatiever dan de andere. Tel daarbij op het mooie weer en de muzikale en theatrale omlijsting en het feest is compleet! Buurtschap Stadsebergen met hun wagen Donar, God van donder en bliksem, was de grote winnaar. Alle prijzen werden door hen binnengesleept en dat dat dik verdiend was, daar was iedereen het wel mee eens! Gelukkig had buurtschap Kerkakkers in mei al de Ontwerpprijs gewonnen want zij zijn wel de grote pechvogels van deze editie, bij het uitrijden van de tent ging het gelijk mis waardoor ze niet meer konden deelnemen aan het Corso. Wát een drama voor al die vrijwilligers die hier maandenlang naar toe hebben geleefd en met man/vrouw en macht én vooral veel plezier hebben gewerkt aan hun wagen. Een enorme domper op de feestvreugde, en dat terwijl hun wagen zo prachtig en innovatief was! Gelukkig werden de bouwers goed opgevangen door de collega bouwers van andere buurtschappen en dát is toch geweldig! De onderlinge saamhorigheid en verbroedering die het Corso ieder jaar weer teweeg brengt is machtig mooi, zeker in deze tijd en in een maatschappij waar juist ook zoveel mis gaat. Niks haat en nijd maar gewoon respect en betrokkenheid. Waar nodig helpt men elkaar met raad en daad en dát is merkbaar en voelbaar op de grote dag zelf. Erg welkom anno 2018! En over verbroedering gesproken: volgend jaar, in 2019 dus, vieren we in Valkenswaard (en elders natuurlijk) dat het 75 jaar geleden is dat we bevrijd zijn. En omdat dit natuurlijk heel belangrijk en bijzonder is zal dit, net als 5 jaar geleden, groots gevierd gaan worden. Een militaire parade, kunst, muziek, een expositie, basecamps en tal van evenementen in de regio. Nou moeten we natuurlijk nog een paar maanden geduld hebben voordat de Stichting Bloemencorso het thema voor 2019 zal onthullen, maar zou het niet geweldig zijn als dat zou verwijzen naar 75 jaar bevrijding? Tenslotte komt het bloemencorso voort uit de bevrijding van Valkenswaard in 1944. Nou heeft men in 1994, bij de viering van 50 jaar bevrijding het mooie thema ‘Verhalen van Vrijheid’ gebruikt maar dat is dus inmiddels ook alweer 25 jaar geleden. Voorafgaand aan die bijzondere feestweek in september 2019 lijkt het ons een geweldig idee wanneer het bloemencorso door de straten trekt met allemaal praalwagens die 75 jaar Vrijheid symboliseren. Opdat wij niet vergeten!

Mag ik blijven

Stel je eens voor. Na een lange tijd van studeren en stage lopen heb je eindelijk een leuke baan gevonden. Een baan die bij je past en die je heel graag doet. Een baan waarvoor je alles wilt geven en die alles van je vraagt. Een zogenaamde 24 / 7 baan. Het is een kantoorbaan die wordt afgewisseld door veel veldwerk. Je ontmoet heel interessante mensen en wordt vaak uitgenodigd voor feestjes en openingen. Een baan waarbij je steeds in de kijker staat en mensen over je oordelen. Je doet je best maar weet ook dat je het niet iedereen naar de zin kunt maken. Soms kom je bij vrolijke gebeurtenissen en soms bij hele droevige. Niemand vraagt aan je hoe je je daarbij voelt. Of je dat aankunt. Nee, je moet het gewoon doen want het wordt van je verwacht en het hoort erbij. Soms voel je je eenzaam, het andere moment gesteund. Met veel verve vertel je iedereen waar je werkt en vooral in wat voor een prachtig dorp je mag werken. Je bent trots op wat je doet. Je maakt vrienden in het dorp en ook vijanden. Wat je zegt wordt door iedereen op een schaaltje gewogen. Iedereen heeft er een mening over. Wat je doet, maar ook wat je niet doet wordt kritische beoordeeld. Je manoeuvreert tussen obstakels en klippen door. Soms gaat het goed, soms heb je een kleine aanvaring. Je wilt graag laten zien wat je kunt, maar je werkt achter de schermen. Je signaleert, je adviseert, je masseert en probeert mensen voor je te winnen. Als het goed gaat krijgt iemand anders de schouderklop en kun je niet eens zeggen dat jij dat allemaal hebt voorbereid. Als je je teveel profileert werk je aan je carrière. Profileer je je niet dan ben een dooie. Neem je strenge beslissingen dan loop je het risico dat de rechter er iets van gaat vinden. Neem je geen beslissing dan gebeurt er hetzelfde. Goed doen is moeilijk. Toch wil je blijven. Je voelt je thuis in je werk en in de gemeenschap waar je woont. Werknemers in Nederland hebben een arbeidsovereenkomst. Jij hebt die ook maar die is maar voor 6 jaar. Iedere zes jaar moet een groep mensen zijn oordeel geven. Een gekozen groep mensen die gaat bepalen of je mag blijven. Het werk mag blijven doen dat je zo leuk vindt. Iedere zes jaar gesprekken en spannende tijden. Heb ik iemand niet te hard aangepakt en zou hij me weg willen hebben? Word ik afgerekend op problemen van de afgelopen zes jaar? Heb ik mijn best wel genoeg gedaan? Is iedereen tevreden? Om gek van te worden. Iedere zes jaar die onzekerheid. De afhankelijkheid van een groep gekozen mensen die iets van je vinden. Hoe zou jij het vinden? Moeilijk hoor. Maar wat als straks 30.000 mensen zich er mee mogen gaan bemoeien? Als zij gaan kiezen wie die prachtige baan krijgt? Iedere zes jaar. Mag je dat een mens aandoen? Nee jij mag geen handtekeningenactie starten om jouw werk te behouden. Jij moet stil afwachten wat een gekozen groep mensen van je vindt. Wachten, zweten en hopen. We voelen met je mee.

Boem oooohhhhh

Opnieuw weet de regering geen raad met een probleem en legt het daarom maar weer bij de gemeente neer. Het lijkt schering en inslag te gaan worden. Komen we er niet op landelijk niveau uit dan leggen we dat zogenaamd dicht bij de bevolking. Het is maar hoe je het wil verkopen. Nu dan maar weer het afsteken van vuurwerk. Moet er een algemeen vuurwerkverbod komen? De regering komt er niet uit. Dus leggen  we besluitvorming dicht bij de burger neer, bij de gemeente dus. Die hebben de laatste tijd al meer problemen op hun bordje gekregen. En komt het dan goed? Nee want ook de gemeente weet er geen raad mee. Kijk naar de zorg, de economie, de huisvesting, de armoedebestrijding en ga zo maar door. Allemaal dicht bij de burger gelegd, maar het wordt er helemaal niet beter op. Gemeenten moeten van alles doen aan het milieu en sommige stellen milieuzones in. Zo is in ons dorp de Eindhovenseweg een groot milieuprobleem met al die vrachtwagens. Tegelijk willen we een milieuvriendelijke gemeente zijn met veel groen en ruimte om te wandelen. Dus wat doen we? Kiezen we voor een milieubeleid of gaan we weer polderen. Wat doen we met milieueisen in de agrarische sector, het verkeer, toerisme en recreatie? Hoe gaan we om met het fijnstof? Wat doen we met het vuurwerk? Als het een commerciële aangelegenheid is geven we vergunning voor een vuurwerkshow op de markt. Maar waarom stellen we geen beleid vast voor het afsteken van vuurwerk in de gehele gemeente? Kunnen we het niet gewoon verbieden? Daarmee voorkomen we veel milieuschade, gewonden, zorgkosten en overlast. Gewoon een vuurwerkshow op de markt zoals de kasteleins het nu aan de inwoners willen aanbieden. Kom op bestuurders meteen gebruik van maken. Of ligt het gecompliceerder? Komt er geen vuurwerkshow als er een vuurwerkverbod komt in onze gemeente? Ben je als gemeente niet in staat of bereid om een vuurwerkverbod te handhaven? Wil je als bestuurders geen vervelende besluiten nemen? Meer dan 50% van uw stemmers zijn ouderen die helemaal niet zitten te wachten op de geluidsoverlast op oudejaarsavond. Opnieuw ligt de verantwoordelijkheid bij de gemeente. Opnieuw kun je je afvragen of de gemeenten die verantwoordelijkheid wel kunnen dragen. Het verschuiven van een probleem van nationaal naar lokaal kost weer veel tijd, overleg en geld en uiteindelijk een slechte regeling. Je zou met een helder beleid veel goeds kunnen doen voor het milieu, de inwoners en heel veel dieren. Laat weten  wat je wilt als partij zodat we straks weten wat we kunnen kiezen.

Mooi  Valkenswaard

Is het jullie ook opgevallen? De gemeente werkt hard om ons dorp er zo schoon mogelijk uit te laten zien. Sinds meer dan een jaar is het in onze gemeente steeds schoner geworden. De straten zijn mooi geveegd, het groen is mooi onderhouden en het onkruid wordt regelmatig verwijderd. Maar niet alleen de straten en perken zijn schoon ook wordt er veel gedaan aan het opwaarderen van parkeerplaatsen en pleinen. Kijk eens naar de omgeving van de Belleman en het parkeerterrein aan de Beiaardstraat om maar twee plaatsen te noemen. Veel struiken zijn verwijderd en vervangen door gras. Dat is veel eenvoudiger te onderhouden maar het geeft ook een veel rustiger blik. Prima gemeente, goed gewerkt. Misschien dat die rust ook invloed heeft op de mate van overlast in onze gemeente. Als je in de late avond door het dorp fietst dan is het heel rustig en stil. Er heerst vaak een oorverdovende stilte. Het extreme warme weer van de afgelopen weken heeft een extra beroep gedaan op de mensen die onze gemeente zo schoon houden. Werken in die hitte is niet altijd leuk. Toch ze staan iedere dag klaar om onze leefomgeving schoon en mooi te maken. We moeten het ons gemeentebestuur gewoon eerlijk zeggen. Jullie doen het wat dat betreft heel goed en we hopen dat dit ook blijft. Nu kun je natuurlijk ook veel eenvoudiger tegen de vervuiler zeggen dat die zijn rommel moet opruimen en dat ze het zelf moeten betalen. Dan verdienen we misschien nog wat terug van alle kosten die we voor het schoonhouden betalen. De vervuiler betaalt. Zouden  we dan ook niet wat meer kunnen gaan handhaven? Slinger die illegale dumpers op de bon die menen hun afval bij de vuilcontainers te moeten gooien. Het heeft zo iets van: “dat ruimt de gemeente wel op”. Nee, afvalstorters, dat is wat makkelijk. Als er straks de ondergrondse containers zijn kun je er geen kapotte tuinstoelen en huisraad meer in krijgen. Die moet je gewoon naar de milieustraat brengen. Je hebt zelf ook een verantwoordelijkheid. Iedere keer als we ons dorp inrijden valt het op hoe schoon en mooi het is. Dat moet zo blijven. Je bevuilt je eigen nest toch niet! Doe je dat wel, dan loop je het risico op een behoorlijke boete. En dat is dan ook heel terecht. Chapeau gemeente voor dit beleid. Dat mag best eens een keer gezegd worden. Nu volhouden.

ZORGEN VOOR ELKAAR.

Op de website van onze gemeente lezen we dat er later dit jaar een nieuw project start: AUTOmaatje. Weliswaar een initiatief van de ANWB wat al in veel meer plaatsen bestaat, maar ondersteund door de gemeente en zeer welkom onder de ouderen in Valkenswaard. Fijn dat de gemeente dit ondersteunt, zij zijn immers voor een groot deel verantwoordelijk voor het welzijn van deze steeds groter wordende groep. Door de lastige transitie van rijk naar gemeente in de afgelopen jaren, in combinatie met de forse bezuinigingen vanuit Den Haag die moesten worden doorgevoerd, is dit voor de meeste gemeentes een pittige uitdaging gebleken, en nóg! Het heeft er voor gezorgd dat we een participatiesamenleving zijn geworden waarin veel wordt gevraagd van ieders zelfredzaamheid en eigen netwerk. Vooral voor ouderen is dit een opgave: zo lang mogelijk thuis blijven wonen, de verzorgingshuizen hebben mega wachtlijsten en zware, complexe indicatiestellingen om er überhaupt terecht te komen. Er is vaak minder sociale controle waardoor een groep ouderen vereenzaamt en in een sociaal isolement terecht komt. Is dit wat we gewild hebben? En is het niet hoog tijd voor wat hervormingen? De rol van een gemeente is hierin van cruciaal belang. Zij kan hierin nieuwe initiatieven starten en burgerinitiatieven faciliteren. Het toestaan van nieuwe woonvormen zou een mooie bijdrage kunnen zijn om onze ouderen een prettige oude dag te bezorgen. We zien steeds vaker meerdere generaties onder één dak: ouderen die op de kinderen passen, en jongeren die mede zorgdragen voor de ouderen. Of ouderen die met een groep gaan samenwonen en in eigen beheer zorg inkopen en delen, hoe mooi is dat? Een goed voorbeeld zien we bijvoorbeeld in de Weebosch waar een pilot van het project ‘Digitale Veerkracht’ gaande is. Een burgerinitiatief met als doel het vergroten van de zelfredzaamheid van ouderen zodat ze langer zelfstandig kunnen blijven wonen. Maar zonder welwillende gemeente en/of woningcorporatie is dat erg lastig. Toch is het voor de gemeente ook een winsituatie, want als men minder eenzaam is, heeft men waarschijnlijk ook minder zorg nodig, en dus levert het onze gemeente geld op. Wij zijn dus erg blij met de aankondiging van het project AUTOmaatje en kijken uit naar de volgende stap! Een stap die het hele project moet gaan dragen. Coördineren en inbedden in onze samenleving. Cordaad gaat voor € 31.000,– de coordinatie doen, maar wat veel belangrijker is:  AUTOmaatje staat of valt bij een groot aantal vrijwilligers die op tijd de mensen vervoeren tegen een geringe vergoeding. Continuïteit en coördinatie zijn een belangrijk onderdeel. Snelle service is van belang zodat de lange wachttijden voor de taxibus voorbij zijn. Er lijkt binnen het nieuwe college meer aandacht te zijn voor de zwakkeren en hulpbehoevenden in ons dorp. Signalen die hoopgevend zijn. Ook het waarderen en ondersteunen van burgerinitiatieven is van groot belang. Prima besluit college. Nu de uitvoering nog.

De muziektempel

Er is reuring in het dorp. Een aantal bekende Valkenswaardenaren heeft zich verenigd in een stichting die tot doel heeft om een kiosk op de Markt te bouwen. Verschillende mensen zijn gevraagd een ontwerp te maken voor dit muziekpodium. Uit de inzenders werd een ontwerp gekozen. Tijdens een goed bezochte bijeenkomst werden de plannen en het ontwerp wereldkundig gemaakt. Iedereen in de zaal was enthousiast. Eindelijk komt er weer een kiosk op de Markt. De Markt die in de afgelopen jaren is omgebouwd tot evenemententerrein. Een vlakte waar de bevolking zijn feesten kan houden. Zo kan er iedere week de beste weekmarkt van Brabant staan; meerdere keren per jaar de kermis; de kerststal; het treffen voor oldtimers en motoren; de wagens van het Bloemencorso; diverse muziekevenementen en ook de opening van het nieuwe theaterseizoen. Een vlakte waar geen hindernissen op staan en die multifunctioneel is. In de winter de ijsbaan en in de zomer terrassen. Maar nu komt er een kiosk. Iedere organisator wil dat die nieuwe kiosk zijn evenement niet in de weg staat. Dus veel bedenkingen. Niet alleen wat de plaats betreft. In het dorp wordt veel gesproken over onder andere de kosten van dit project. “Wat gaat de gemeente, de inwoners dus, bijbetalen” hoor je regelmatig vragen. “Willen we wel een kiosk op de Markt?”, maar sterker is de vraag wat we met een kiosk gaan doen. Wie gaat er op spelen? Wordt de kiosk net zoveel gebruikt als de kiosk in Borkel of Waalre? Is de hunkering naar een kiosk een hunkering naar een vervlogen verleden? Een prachtige kiosk op het plein voor de kunstkeuken bouwen is ook jammer van het zicht op het oude raadhuis. Bij de fonteinen belemmert de kiosk het zicht op de prachtige Sint Nicolaaskerk. De gebruikers van de Markt moeten ruimte inleveren voor iets waar ze zelf geen behoefte aan hebben. Maar het lijkt of de kracht van de communicatie van een kleine groep bekende Valkenswaardenaren de mening van de zwijgende meerderheid overtreft. Veel inwoners hebben helemaal geen behoefte aan een kiosk op de Markt. Veel inwoners vinden de Statie een veel betere plaats. Daarbij komt dat een kiosk heel veel ruimte vraagt, die er eigenlijk niet is. Misschien zouden we aan de hand van het gekozen ontwerp, de geraamde kosten en de mogelijke plaats eens een volksraadpleging kunnen houden. Daarbij zou dan meteen aangegeven kunnen worden welke vereniging of groep van de kiosk gebruik gaat maken. Gewoon om te voorkomen dat we weer iets opzetten wat een kleine groep mensen wil terwijl een grote groep mensen daar geen behoefte aan heeft. O ja en misschien is een onderzoek naar de behoefte van een kiosk bij verenigingen ook een goed idee. Als uit de volksraadpleging blijkt dat de meerderheid het wil, dan snel aan de slag en bouwen.

August 2019
S M T W T F S
« Apr    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031